W ostatnim okresie obserwujemy zmiany w koncepcjach energetycznego wykorzystania i przetwórstwa biomasy. Wynikają one m.in. z twierdzenia, że wzrost podaży biopaliw zagraża produkcji żywności, a ilość energii zużytej na ich wytworzenie jest w niektórych rozwiązaniach wyższa od wartości energetycznej produktu końcowego oraz z niejasności dotyczących kosztów wytwarzania lub pozyskania surowców (subsydia).

 Dla usprawnienia procesów decyzyjnych i legislacyjnych wspierających rozwój sektora biopaliw konieczna staje się zatem uaktualniona, zintegrowana wycena kosztów środowiskowych, kapitałowych i operacyjnych w odniesieniu do pełnego cyklu życia podstawowych produktów konwersji biomasy. Rachunki te nie są łatwe głównie z powodu trudności w racjonalnym wyznaczeniu efektów ekonomicznych. Wynika to z subsydiowania produkcji biopaliw przez rządy wielu krajów, ostatnich zawirowań na rynkach finansowych świata oraz konieczności korzystania z paliw kopalnych.
Ograniczenie emisji CO2 – dotychczas podstawowa motywacja dla rozwoju produkcji biopaliw – nie zawsze okazuje się trafionym i wystarczającym argumentem dla wspierania niektórych rozwiązań zielonej energii1.
Pewne możliwości „oczyszczenia atmosfery” wokół powy...
Plus

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?

Wykup dostęp — 5,00 zł
Płatności obsługują: PayU BLIK

Masz już dostęp do tego artykułu?

Podaj adres e-mail użyty przy zakupie — wyślemy Ci nowy link dostępu.