Czy pozwy przeciwko PPWR mają szansę powodzenia?
Czy Polska powinna rozważyć przyłączenie się do sporów przed Trybunałem Sprawiedliwości UE? Pozwy złożyły już podmioty z kilku krajów Unii Europejskiej, o czym pisaliśmy na łamach listopadowego wydania „Energii i Recyklingu”. Zastrzeżenia dotyczą m.in. wymuszania na państwach członkowskich, że te wdrożą system kaucyjny.
Rosnąca liczba pozwów (skarg) przeciwko unijnemu rozporządzeniu PPWR (Packaging and Packaging Waste Regulation1) otwiera nowy etap dyskusji o modelu europejskiej gospodarki odpadami. Na dzień przygotowywania niniejszego artykułu do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zostało wniesionych dziewięć spraw dotyczących PPWR.
Skarżący to podmioty oraz przedsiębiorstwa zajmujące się produkcją opakowań lub dystrybucją produktów w opakowaniach z Czech, Niemiec, Włoch, Francji i Rumunii, a pozwanymi są Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej (skargi można znaleźć na curia.europa.eu, podając numery spraw: T-241/25, T- 242/25, T -247/25, T-236/25, T-237/25, T-238/25, T-239/2025, T-249/2025, T-248/2025). Analiza argumentacji skarżących oraz skutków regulacji pozwoli odpowiedzieć na pytanie, czy zastrzeżenia te są merytorycznie uzasadnione; a jeśli tak, to czy Polska powinna rozważyć przyłączenie się do sporów przed Trybunałem Sprawiedliwości UE?
