Biogazownia rolnicza – warunki eksploatacyjne. Siarkowodór w biogazie

W procesie beztlenowej fermentacji metanowej powstaje siarkowodór i jest obecny w produkowanym biogazie. Stanowi on produkt rozkładu białek i innych substancji organicznych (np. aminokwasów: cystyny, cysteiny, metioniny) wchodzących w skład wsadu fermentora.
Źródłem siarkowodoru może być też proces redukcji siarczanów przez bakterie redukujące siarczany, które utleniają substancję organiczną i redukują siarczany do siarczków:
CH₃COO^- + SO₄^2- + H⁺ → 2HCO₃^- + H₂S
Zawartość siarkowodoru w biogazie jest zależna od rodzaju wsadu i zawiera się w przedziale od 0,1% do 2%.

Spis tabel i rysunków (pdf)

Siarkowodór jest gazem bezbarwnym, cięższym od powietrza, więc mającym tendencję do zalegania w najniżej położonych miejscach, np. studzienkach. Pali się niebieskim płomieniem, wytwarzając SO₂ – toksyczny gaz. W mieszaninie z tlenem lub powietrzem przy odpowiednim stężeniu staje się wybuchowy. Przy niskiej koncentracji siarkowodór charakteryzuje zapach zgniłych jaj, natomiast przy stężeniu powyżej 100-150 ppm zapach jest niewyczuwalny, więc możliwa jest fałszywa diagnoza zakresu stężenia. Przy wdychaniu siarkowodór, reagując z enzymami we krwi, hamuje oddychanie komórkowe, wywołując paraliż płuc i nagłą zapaść, prowadzącą do śmierci.
Operator biogazowni narażon...