Inwazyjne gatunki obce (IGO) są jednym z pięciu najważniejszych bezpośrednich czynników powodujących utratę różnorodności biologicznej – obok zmian w użytkowaniu gruntów i mórz, bezpośredniej eksploatacji gatunków, zmiany klimatu i zanieczyszczeń. Tymczasem wnioski z kontroli NIK-u są jednoznaczne – Polska jest bezbronna wobec gatunków inwazyjnych. Rośliny i zwierzęta spoza rodzimego ekosystemu, sprowadzane przypadkowo lub celowo przez człowieka, coraz skuteczniej wypierają lokalne gatunki, zagrażają gospodarce, a niekiedy także zdrowiu ludzi. W odpowiedzi na rosnące zagrożenie i potrzebę regulacji kwestii IGO w 2021 roku przyjęto w Polsce ustawę o gatunkach obcych. Nowe przepisy miały stworzyć spójny system reagowania, jednak, jak pokazuje najnowszy raport Najwyższej Izby Kontroli, system ten jest pełen luk, niewystarczająco działa w praktyce, a samorządy są często pozostawione same sobie.

Litera prawa

Prawne podstawy do walki z IGO w Unii Europejskiej powstały w 2014 roku wraz z przyjęciem rozporządzenia 1143/2014. Dokument ten zobowiązał państwa członkowskie do stworzenia mechanizmów zapobiegania introdukcji IGO, ich wczesnego wykrywania, szybkiej eliminacji i długofalowej kontroli. W Polsce prawo to zostało implementowane Ustawą z 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych. Przepisy regulują nie tylko sposoby zwalczania IGO, ale też kwestie w...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?