Odorotwórcza uciążliwość oczyszczalni ścieków powinna być powodem podejmowania stosownych środków zaradczych. Jedną z metod, niekiedy jedyną, jest dezodoryzacja wywiewanych z oczyszczalni, zanieczyszczonych odorantami gazów.

Pod pojęciem gazów należy rozumieć powietrze zanieczyszczone odorantami. Ich emisja ma miejsce zwykle w obiektach o przestarzałej technologii, błędnie zaprojektowanych lub znacznie przeciążonych. Niekiedy instalacje do dezodoryzacji gazów wywiewanych z oczyszczalni ścieków stosuje się także profilaktycznie dla nowo budowanych obiektów, zwłaszcza wtedy, gdy są one (zwykle z konieczności) lokowane w pobliżu osiedli mieszkaniowych.
Pierwszym krokiem w procesie dezodoryzacji gazów z rozpatrywanych obiektów jest ich hermetyzacja i ujęcie w emisję zorganizowaną. Wśród obiektów emitujących odoranty są takie, które zwykle są umiejscowione w budynkach (np. kraty, pompownie) – wtedy ujęcie zanieczyszczonego nimi powietrza można zapewnić poprzez system wentylacji wywiewnej – oraz takie (np. osadniki i piaskowniki), które można hermetyzować poprzez instalowanie szczelnych kopuł, np. z żywic syntetycznych, na konstrukcjach stalowych.
W rozwiniętych krajach Europy uciążliwość odorotwórczych emisji z oczyszczalni ścieków od dziesięcioleci była problemem. Działania podejmowane dla jego rozwiązania zaowocowały opracowaniem (lub zaadaptowaniem do tego celu) wielu technik dezodoryzacji. Mając na uwadze teoretyczne podstawy rozpatrywany...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?