Na energetycznej wyspie
Coraz częściej słyszymy, że utworzona została kolejna wyspa energetyczna, spółdzielnia czy inna forma społeczności energetycznej. Tak dzieje się obecnie w Gdańsku, w którym m.in. tramwaje zostaną zasilone energią z tamtejszej instalacji termicznego przekształcania odpadów. Czym są i czemu mają służyć nowe modele zarządzania energią?
Coraz częściej słyszymy, że utworzona została kolejna wyspa energetyczna, spółdzielnia czy inna forma społeczności energetycznej. Tak dzieje się obecnie w Gdańsku, w którym m.in. tramwaje zostaną zasilone energią z tamtejszej instalacji termicznego przekształcania odpadów. Czym są i czemu mają służyć nowe modele zarządzania energią?
Pojęcie „wyspa energetyczna” nie zostało dotychczas zdefiniowane w polskim systemie prawnym. Stanowi ono jedynie termin techniczno-koncepcyjny, odnoszący się do lokalnego, niezależnego systemu energetycznego, który funkcjonuje (w rozumieniu dyrektywy RED II1) np. jako grupa wytwórców i odbiorców zrzeszonych w klastrze energetycznym, spółdzielni energetycznej czy innej formie społeczności energetycznej. Skandynawowie jako pierwsi zaczęli tworzyć takie niezależne ośrodki produkcyjne. Od początku lat 20. XXI wieku budują duże sztuczne platformy morskie, które zbierają energię z farm wiatrowych i fotowoltaicznych, po czym przesyłają ją do innych krajów. Przykładem takich projektów są m.in. Wyspy Księżniczki Elżbiety na Morzu Północnym.
Tematem „wyspowania energetycznego” zajął się również pomorski samorząd. W 2024 r. Urząd Marszałkowski Województwa Pomorskiego poruszył go podczas konferencji „Wyspa energetyczna – szansą na lokalną niezależność. Innowacyjne rozwiązania wspierające transformację energetyczną. Wsparcie finansowe Funduszy Europejskich dla Pomorza FEP 2021-2027”, gdzie dyskutowano na temat poprawy efektywności energetyc...
