Przetwarzanie odpadów poubojowych

W związku z rozszerzaniem się chorób zakaźnych niektórych zwierząt hodowlanych (bydło, owce, kozy) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał w dniu 19 marca 2001 r., na podstawie przepisów Ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (DzU z 1999 r. Nr 66 poz. 752), następujące przepisy zmieniające rozporządzenie: w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy zarobkowym wytwarzaniu, przetwarzaniu, obrocie lub składowaniu niejadalnych surowców zwierzęcych, pasz oraz dodatków do pasz (DzU Nr 22, poz. 254), w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych przy zbieraniu, przetwarzaniu, grzebaniu lub spalaniu zwłok zwierzęcych i ich części oraz odpadów poubojowych (DzU Nr 22, poz. 255), w sprawie sposobu badania zwierząt rzeźnych, badania, oceny i znakowania mięsa, wykorzystania mięsa o ograniczonej przydatności do spożycia, mięsa niezdatnego do spożycia oraz prowadzenia dokumentacji z tym związanej (DzU Nr 22, poz. 256).
W zakładzie utylizacyjnym przetwarzającym zwłoki zwierzęce i ich części nie można przetwarzać innych odpadów poubojowych niż: czaszki z gałkami ocznymi, migdałki, mózgi i rdzenie przedłużone oraz rdzenie kręgowe bydła, owiec i kóz w wieku powyżej 12 miesięcy, jelita bydlęce - od dwunastnicy do jelita prostego - niezależnie od wieku zwierzęcia, śledziony owiec i kóz niezależnie od wieku oraz stałe odpady powstające przy uboju i obróbce poubojowej ...