W tym roku odbyła się XI edycja konkursu na najlepiej zagospodarowaną przestrzeń publiczną w Wielkopolsce, objęta patronatem Marszałka Województwa Wielkopolskiego. Grand Prix przyznano gminie Jarocin za rewaloryzację parku Radolińskich wraz z zielonym amfiteatrem.

Jak można przeczytać w uzasadnieniu: Nagrodę przyznano za przeprowadzenie gruntownej i szerokiej rewaloryzacji parku Radolińskich, z głębokim wyczuciem wartości przyrodniczych oraz historycznych miejsca, a także przy zastosowaniu dobrych praktyk, wysokiej jakości rozwiązań technicznych oraz widocznej dbałości o detale. Na podkreślenie zasługuje forma amfiteatru, która jest lekka, nowoczesna, zachęcająca i jednocześnie bardzo dobrze wkomponowana w kontekst przestrzenny, w którym właściwe miejsce znalazła również bryła ruin kościoła pw. św. Ducha.

Malownicze ukształtowanie

Park Radolińskich – o powierzchni prawie 30 ha – jest ogólnodostępnym parkiem, znajdującym się w samym centrum Jarocina. Został założony w latach 40. XIX w. najprawdopodobniej wg projektu znanego europejskiego projektanta parków krajobrazowych Petera Josepha Lenné. 

W parku znajduje się jedna z najdłuższych w Europie alei grabowych, liczny starodrzew z drzewami pomnikowymi. 

Do dziś przetrwały zabytkowe zabudowania: pałac, Skarbczyk, dom ogrodnika i portiera, zabudowa gospodarcza i znajdujące się w północno-wschodnim skraju parku – ruiny kościoła pw. św. Ducha. Zachowany układ przestrzenny parku jest wtórny i wynika z przemian, które nastały na tym terenie w ciągu ostatnich dziesięcioleci, szczególnie w latach 70. XX w. Na terenie parku w latach 1836–1856 wzniesiono pałac w stylu neogotyckim wg planów architekta Fryderyka Augusta Stülera. Pałac był rozbudowany w latach 1911 i 1917. Przy głównym wjeździe do parku usytuowany jest dom ogrodnika, wzniesiony w końcu XIX w. Charakterystycznym elementem XIX-wiecznego założenia jest dawny staw zamkowy i ruiny gotyckiego kościoła pw. św. Ducha.

Park krajobrazowy, ze swobodnym układem dróg, charakteryzuje się malowniczym ukształtowaniem kompozycyjnym, dużymi polanami, zróżnicowanym i licznym zadrzewieniem oraz układem wodnym ze stawami i kanałami. Ważnym elementem kompozycyjnym parku są osie widokowe. Znajduje się tu jedna z najdłuższych alei grabowych w Europie, która jest głównym łącznikiem kompozycyjnym pałacu z północną częścią parku, gdzie na osi widokowej znajduje kapliczka Joanny ks. Von Radolin oraz równolegle do niej poprowadzona aleja dębowa. Został zachowany pierwotny układ kompozycyjny parku. Projekt rewaloryzacji założenia pałacowo-parkowego łączył ze sobą sporo branż i obejmował wiele etapów: od remontu pałacu i ruin kościoła pw. św. Ducha, przez budowę nowego amfiteatru, oświetlenia, ścieżek parkowych, po zagospodarowanie zieleni i działania edukacyjne.

Zieleń i nowa infras...