Rury żeliwne i z duroplastów – kompozytowe

Rury kanalizacyjne z żeliwa sferoidalnego i kompozytowe zaliczane są, ze względu na swoje własności wytrzymałościowe i zdolności do odkształceń przy współpracy z ośrodkiem gruntowym, do rur półsztywnych. Rury z tych dwóch różnych materiałów są szeroko stosowane do budowy zarówno kanalizacji grawitacyjnej, jak i ciśnieniowej, dla małych i dużych średnic. Rury te mogą być używane w tradycyjnych (wykopowych) i bezwykopowych technologiach wykonania kanalizacji.

Rury z żeliwa sferoidalnego
Żeliwo sferoidalne jest żelazowo-węglowym tworzywem odlewanym, którego część węglowa stanowi grafit w postaci kuleczek. Wyróżnia się dużą wytrzymałością na rozciąganie oraz silnym wydłużeniem przy zrywaniu. W porównaniu z żeliwem tradycyjnym żeliwo sferoidalne można określić jako elastyczne, co oznacza, iż materiał jest plastyczny, a lokalne przeciążenia pokonywane są drogą miejscowych deformacji. Elastyczne właściwości rury (tab. 1) nabierają szczególnego znaczenia w warunkach nieprzewidzianych przeciążeń. Nie powodują one pęknięć i awarii rurociągu, a jedynie miejscowe deformacje rury.


Tab. 1. Podstawowe właściwości rur i kształtek z żeliwa sferoidalnego

Zabezpieczenia antykorozyjne
Rury kanalizacyjne z żeliwa sferoidalnego są seryjnie zabezpieczone od wewnątrz (metodą wirowania warstwą zaprawy cementowej), zgodnie z D...