Wytłaczarka ślimakowo-tarczowa w recyklingu polimerów
Uplastycznianie ślimakowe jest powszechnie stosowane przy wtryskiwaniu i wytłaczaniu termoplastycznych tworzyw polimerowych. W przypadku wtryskarek służy jeszcze do wymieszania tworzywa, a przy wytłaczarkach do wytworzenia odpowiednio wysokiego ciśnienia.
Wytłaczanie ślimakowe jest znanym i bardzo szeroko stosowanym procesem. Dobrze poznane i powszechnie wykorzystywane jest wytłaczanie jednoślimakowe oraz dwuślimakowe. Istnieje też wiele różnych wariantów tych urządzeń, różniących się budową, głównie ślimaków i cylindrów. Spotykane są również konstrukcje nietypowe, które pomimo interesujących cech przetwórczych nie znalazły szerszego zastosowania przemysłowego. Spośród nich na wyróżnienie zasługują wytłaczarki tarczowe i autotermiczne.
Rys. 1. Przekrój układu uplastyczniającego wytłaczarki ślimakowo-tarczowej: 1 – lej zasypowy, 2 – zimna strefa ślimaka i cylindra, 3 – gorąca strefa ślimaka i cylindra, 4 – szczelina czołowa, 5 – przekładki izolacyjne, 6 – grzejniki elektryczne, 7 – izolacja termiczna, 8 – wał napędowy
Rys. 1. Przekrój układu uplastyczniającego wytłaczarki ślimakowo-tarczowej: 1 – lej zasypowy, 2 – zimna strefa ślimaka i cylindra, 3 – gorąca strefa ślimaka i cylindra, 4 – szczelina czołowa, 5 – przekładki izolacyjne, 6 – grzejniki elektryczne, 7 – izolacja termiczna, 8 – wał napędowy
Wytłaczanie autotermiczne
Próby ...
