Po 10 miesiącach od publikacji pierwszej wersji projektu nowelizacji ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (UD252), Ministerstwo Klimatu i Środowiska przedstawiło wersję 2.0. Rząd wycofał się z najbardziej kontrowersyjnych pomysłów, takich jak wprowadzenie systemu „płać za ile wyrzucasz” czy zwolnienia socjalne, wprowadzając w zamian szereg elastycznych rozwiązań dla samorządów. O tym, co nowa wersja oznacza dla gmin, jak oceniają ją eksperci i dlaczego to dopiero początek legislacyjnej walki, z Maciejem Kiełbusem, partnerem zarządzającym w ZIEMSKI&PARTNERS KANCELARIA PRAWNA Kostrzewska, Kołodziejczak i Wspólnicy, rozmawia Małgorzata Łukaszewicz.
Rządowy projekt nowelizacji ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (UD252) z 28 sierpnia 2026 r. opublikowany 17 września 2026 ma wprowadzić gruntowne zmiany w systemie gospodarowania odpadami. Proponowane regulacje m.in. dają samorządom możliwość różnicowania stawek opłat ze względu na frakcje, rozszerzają ulgi za kompostowanie na budynki wielolokalowe i nieruchomości rekreacyjne oraz przyznają włodarzom gmin dostęp do danych wodociągowych w celu weryfikacji deklaracji śmieciowych. Nowela wprowadza również bezpieczniki chroniące budżety samorządów przed skutkami zaskarżania uchwał opłatowych oraz zaostrza rygor sprawozdawczy dla przetwórców odpadów.
Czy rozporządzenie PPWR każe nam wybierać między marnowaniem żywności a przekazywaniem odpadów opakowaniowych do recyklingu? To wcale nie tak oczywiste, bo choć regulacja będzie promować opakowania monomateriałowe, to te wysokobarierowe pozostaną w użyciu tam, gdzie są niezbędne. A niezbędne są chociażby wtedy, kiedy chcemy chronić żywność przed zepsuciem.
Stabilność przepisów jest niezbędna do planowania inwestycji w gospodarce odpadami. Nie oznacza to jednak, że każdej zmiany prawa należy unikać. O problemach z egzekwowaniem regulacji, kontrolach instalacji oraz sposobach skrócenia procedur administracyjnych mówiła Katarzyna Wolny-Tomczyk z kancelarii ECO LEGAL.
Prezydent Karol Nawrocki zawetował ustawę pozwalającą mieszkańcom i organizacjom ekologicznym zaskarżać programy ochrony powietrza do sądów administracyjnych.











