Wodociągi w Warszawie dementują: nie mamy rur azbestowych, woda jest bezpieczna

W artykule opublikowanym w „Super Expressie” 13 lutego 2019 r. czytamy, m.in. że miejskie wodociągi i stołeczni urzędnicy reklamują do picia warszawską kranówkę, a wciąż ponad 30 km rur wodociągowych w stolicy jest wykonanych z rakotwórczego azbestu. Sprawę nagłośnił radny miasta z PiS Dariusz Lasocki.

Stołeczne MPWiK zarzuca autorowi tekstu wprowadzanie czytelnika w błąd i dementuje te informacje. – Obecnie ok. 32 km z blisko 4300 km ogółu przewodów wodociągowych eksploatowanych przez spółkę jest wykonanych z azbestocementu, a nie, jak mylnie podaje autor tekstu, z azbestu – podaje MPWiK Warszawa.

Rury z azbestocementu bezpieczne dla zdrowia?

Wodociągi podkreślają, że przewody są wykonane z azbestocementu, czyli cementu z niewielką domieszką azbestu. Są one bezpieczne do dystrybucji wody do mieszkańców miasta, co potwierdzają opinie niezależnych i uznanych instytucji, tj.: Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) oraz Zakładu Higieny Komunalnej Państwowego Zakładu Higieny.

Woda uzdatniana przez spółkę i dostarczana mieszkańcom miasta spełnia zarówno surowe normy określone przepisami krajowymi, jak i zalecenia WHO, a jej jakość jest na bieżąco kontrolowana przez akredytowane laboratoria MPWiK oraz niezależnie przez Sanepid. Oznacza to, że jest ona bezpieczna i można ją pić prosto z kranu bez przegotowania.

Azbestocement ma zniknąć w przeciągu dwóch lat

Autor artykułu informuje, że od czterech lat nic nie zmienia się w kwestii wymiany tych rur. Spółka prostuje również tę informację, podając, że w latach 2014-2017 usunięto ok. 4,4 km rur z azbestocementu.

– Intencją spółki, pozostaje, aby proces wymiany tych przewodów został zakończony w możliwie najkrótszym czasie i w związku z tym, prace te planujemy zakończyć w ciągu najbliższych 2 lat – czytamy na stronie MPWiK Warszawa.

Warszawa należy do grona miast europejskich, w których plan wymiany przewodów wykonanych z azbestocementu jest realizowany w sposób rzetelny i systematyczny – z badań benchmarkingowych wynika, że w Europie Zachodniej takie rury stanowią ponad 14% w stosunku do ogółu sieci wodociągowej, a w przypadku MPWiK Warszawa jest to zaledwie 0,8%.