Toruń ma drugą mapę akustyczną

Obowiązek cyklicznego opracowywania map akustycznych wynika z zapisów ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (DzU z 2013 r. poz. 1232 z późn. zm.) oraz Dyrektywy 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego oraz Rady Unii Europejskiej z 25 czerwca 2002 r. w sprawie oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku (DzU WE L 189 z 18 lipca 2002 r.).

Nowa mapa akustyczna Torunia  będzie przedstawiała klimat akustyczny miasta w sposób globalny. Będzie też źródłem danych do aktualizacji „Programu ochrony środowiska przed hałasem dla miasta Torunia”. Efektem opracowywanych w wersji cyfrowej strategicznych map akustycznych oraz mapy konfliktów akustycznych będzie szczegółowa informacja dotycząca lokalizacji terenów, na których zostały przekroczone poziomy dopuszczalne oraz liczby mieszkańców narażonych na ponadnormatywny hałas pochodzący od różnych źródeł.

Pierwsza mapa akustyczna dla miasta Torunia opracowana została w 2012 roku ze stanem na 2011 rok. Mapa akustyczna jest zbiorem informacji opisowych i graficznych. W jej skład wchodzi zestaw map obrazujących długookresowe średnie poziomy dźwięku dla pory dzienno-wieczorowo-nocnej (wskaźnik L_DWN) oraz nocnej (wskaźnik L_N). Każdy ze wskaźników obliczony jest dla czterech rodzajów źródeł hałasu: drogowego, kolejowego, tramwajowego i przemysłowego. Na potrzeby mapy akustycznej stworzono także mapę wrażliwości hałasowej obszarów, której celem jest wskazanie określonych wartości dopuszczalnych poziomów hałasu dla określonych obszarów na terenie Torunia.

Ze sporządzonej mapy wynika, że najbardziej dokuczliwy w Toruniu jest hałas drogowy, następnie przemysłowy, a w mniejszym stopniu uciążliwy jest hałas kolejowy i tramwajowy. Hałas drogowy obejmuje swoim zasięgiem znaczną część miasta i powoduje największe przekroczenia poziomów dopuszczalnych, do 10 dB na fasadach budynków przy głównych trasach komunikacyjnych.

Z analiz statystycznych wynika, że prawie 2% mieszkańców Torunia narażonych jest na hałas przekraczający ustalone wartości dopuszczalne określone wskaźnikiem LDWN lecz niespełna 0,1 % na przekroczenia większe niż 10 dB. Podobna tendencja utrzymuje się w odniesieniu do pory nocy. Hałasem kolejowym jak i tramwajowym jest zagrożonych poniżej 0,001% mieszkańców miasta. Natomiast obserwowany jest niski, ale większy niż hałas szynowy odsetek osób narażonych na uciążliwości powodowane hałasem przemysłowym. Hałas drogowy – na przekroczenie norm narażonych jest ogólnie 28,1 tys. mieszkańców (14,1%), nocą 23,6 mieszkańców (11,8%). Hałas kolejowy – na przekroczenie norm narażonych jest (ogólnie) 350 mieszkańców (0,18 %), nocą 400 mieszkańców (0,2%). Hałas tramwajowy – wskaźnik długookresowy, uwzględniający wszystkie pory dnia, wieczoru i nocy nie jest przekroczony, nocą na przekroczenie norm narażonych jest 110 mieszkańców (0,06 %)