W kierunku trwałego rozwoju terenów wiejskich. Cz. II.

Pojęcie trwałego rozwoju nabrało szczególnego znaczenia po ogłoszeniu w 1987 r. przez Światową Komisję Środowiska i Rozwoju raportu pt. „Nasza wspólna przyszłość”. Istotą trwałego rozwoju jest wymaganie, by jakość życia ludzkiego nie malała z upływem czasu. Nie ma ona wartości absolutnej i zależy m.in. od poziomu rozwoju, cywilizacji, kultury czy klimatu. Potrzebny jest harmonijny i zrównoważony rozwój w różnych dziedzinach, który zależy nie tylko od wskaźników ekonomicznych, ale również od ściśle ze sobą powiązanych kwestii środowiskowych i społecznych.


Na to, w jaki sposób oceniamy nasz poziom egzystencji, ma wpływ wiele czynników ekonomicznych (dochód, możliwości spełnienia materialnych potrzeb), społecznych (opieka socjalna i zdrowotna, warunki mieszkaniowe, możliwości edukacji i dostęp do rozrywki), a także środowiskowych (stan środowiska naturalnego). Aby jakość naszego życia nie pogarszała się, potrzeba zrównoważonego rozwoju tych czynników. Istotne jest również złagodzenie dysproporcji między życiem w mieście i na wsi oraz wyrównanie szans mieszkańców terenów miejskich i wiejskich.
Można zadać sobie pytanie, jak wygląda realizacja strategii trwałego rozwoju obszarów wiejskich? Czy zbliżamy się do pożądanego (dynamicznego) stanu trwałego rozwoju? Rozwój sytuacji można prześledzić, studiując roczniki statystyczne¹.

Jakość życia na wsi

Do niedawna, widocznym przejawem zróżnicowania jakośc...