Problem finansowania systemów wodociągowo-kanalizacyjnych może być rozpatrywany z dwóch punktów widzenia – operacyjnego (krótkookresowego) oraz ekonomicznego (długookresowego). W pierwszym przypadku istotne są metody finansowania konkretnych zadań przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych, np. wymiany rur czy budowy oczyszczalni ścieków. W drugim – ważne jest zbadanie, jak koszty funkcjonowania takich przedsiębiorstw są w ostatecznym rozrachunku rozłożone pomiędzy budżet publiczny a użytkowników.

W każdym przypadku funkcjonowanie przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego musi zmierzyć się z brakiem konkurencyjnego rynku na jego usługi. Choćby nawet poddać je surowym ograniczeniom, przedsiębiorstwo takie zawsze będzie miało przywilej bycia lokalnym monopolistą. Obowiązująca Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (z 7 czerwca 2001 r., z późn. zm. – DzU z 16 maja 2005 r. nr 85, poz. 729) stara się tego typu problemy rozwiązywać, ale nie wszystko daje się łatwo osiągnąć.
Aktualne finansowanie zadań przedsiębiorstw wodociągowo - kanalizacyjnych jest może niezbyt kontrowersyjne z punktu widzenia teorii ekonomii oraz użytkowników sieci, ale z pewnością bardzo kłopotliwe dla samych przedsiębiorstw borykających się z ograniczeniami bilansowymi. Nawet w najbogatszych gminach ich zyski mogą nie wystarczyć na pokrycie kosztów rozbudowy sieci albo poprawy jej jakości.

Aspekty operacyjne
Tra...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?