Pomimo że przepisy Ustawy z 27 kwietnia 2001 r. ? Prawo ochrony środowiska (DzU z 2008 r. nr 25, poz. 150, z późn. zm. ? P.o.ś.), obejmujące procedurę oceny oddziaływania na środowisko, już nie obowiązują, problemy, które się z tym wiązały, wciąż są aktualne. W praktyce bowiem zdarzają się sytuacje, w których ostateczne decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach, wydane na podstawie ustawy P.o.ś., są kwestionowane, a strona żąda stwierdzenia ich nieważności.

Organy zajmujące się ewentualnymi sprawami o stwierdzenie nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zazwyczaj kierują się w takich przypadkach jedną z przesłanek art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.). Jednakże niejednokrotnie dodatkowo opierają się na nieobowiązującym już art. 11 ustawy P.o.ś. Dlatego też w pierwszej kolejności zasadne wydaje się rozpatrzenie skutków, które może wywoływać ten przepis. Stanowi on bowiem, że naruszenie przepisów dotyczących ochrony środowiska powoduje nieważność decyzji. Nie można jednak w ten sposób tworzyć nowej, niezależnej przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji. W analizowanym przepisie nie doprecyzowano bowiem, o jakie konkretnie przepisy związane z ochroną środowiska chodzi oraz o których decyzjach administracyjnych mowa. Przyjmując odwrotny sposób rozumowania, można dojść do konkluzji, że na podstawie przedmiotowego art. 11 dodano co najmniej kilkadziesiąt dodatkowych przesłanek dla stwierdzenia nieważności decyzji ...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?