W czasach antycznych słowem civitas określano zarówno społeczność ? mieszkańców danego terenu ? jak i formy jego organizacji ? miasto i państwo. To logiczne, gdyż społeczność i zamieszkiwana przez nią przestrzeń stanowią całość i wzajemnie na siebie oddziałują.

Przestrzeń może sprzyjać funkcjonowaniu społeczności lub je utrudniać. Podobnie społeczność i sposób jej organizacji może sprzyjać prawidłowemu rozwojowi przestrzeni lub powodować jego spowolnienie, które w efekcie przyczynia się do regresu samej społeczności. Szczególną rolę w tej interakcji odgrywają przestrzenie publiczne ? tworzone i wykorzystywane wspólnie przez społeczność.

Zasadniczo w mieście dominują tereny prywatne, należące do mieszkańców i przedsiębiorców. To oni decydują, pod ograniczoną kontrolą władz, o kształcie i wykorzystaniu swojej własności. Część przestrzeni miejskich jest jednak wspólna i ona przede wszystkim decyduje o sposobie funkcjonowania, jakości życia oraz wizerunku miasta. Może sprzyjać powstawaniu i funkcjonowaniu więzi społecznych, utrudniać je lub wręcz uniemożliwiać. Bez tych więzi nie ma społeczności, nie ma więc miasta w jego klasycznym rozumieniu.

Miasto to społeczność i przestrzeń

Społeczność kształtuje przestrzeń i odwrotnie. Organizacja tej drugiej wpływa na sposób kontaktowania się ludzi. Przestrzeń dospołeczna skłania ludzi do kontaktowania się ze sobą, dając poczucie komfortu. Nie powinna ...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?