Orszelina japońska (Clethra barbinervis Sieb. et Zucc.) pochodzi z górskich lasów Japonii. Do uprawy została wprowadzona w 1870 r. W Europie spotykana jest rzadko, a w Polsce można ją obserwować w arboretach w Kórniku, Rogowie i Wojsławicach oraz w Ogrodzie Botanicznym we Wrocławiu. Dlatego też pozostaje u nas krzewem ozdobnym mało znanym. Walorami dekoracyjnymi przewyższa orszelinę olszolistną (Clethra alnifolia L.), również rzadko uprawianą w Polsce. Zalecana jest do stosowania w strefach klimatycznych 5-7 (wg USDA Plant Hardiness Zone ? United States Department of Agriculture), czyli na całym obszarze naszego kraju. Orszelina należy do rzędu wrzosowców (Ericales) i rodziny orszelinowatych (Clethraceae).

Opis

W korzystnych warunkach roślina tworzy wyprostowane, szerokie krzewy o mocnych gałęziach i dorasta do 3-6 m wysokości, czasami tworzy małe drzewka. Młode pędy najpierw są delikatnie owłosione (omszone), później nagie, czerwonawobrązowe. Starsze odznaczają się gładką, złuszczającą się i nadzwyczaj ozdobną korą o barwie żółtawej do jasnobrązowej. Liście są eliptyczne do odwrotnie wąsko jajowatych, na wierzchołkach pędów prawie stojąco wyprostowane, o długości 6-12 cm, na brzegu ostro piłkowane, na wierzchołku nagle zaostrzone, na wierzchu ciemnozielone, na spodzie szarozielone, najpierw obustronnie, później na dole z włoskami na nerwach (nazwa gatunkowa barbinervis oznacza owłosienie na nerwach). Przed zimą liście opadają. ...

Plus

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?

Wykup dostęp — 5,00 zł
Płatności obsługują: PayU BLIK

Masz już dostęp do tego artykułu?

Podaj adres e-mail użyty przy zakupie — wyślemy Ci nowy link dostępu.