Najpierw audyt, potem nowelizacje
Zanim powstaną kolejne nowelizacje przepisów wodociągowo-kanalizacyjnych, potrzebny jest rzetelny audyt sektora. Dane z wniosków taryfowych i sprawozdań finansowych mogą pokazać rzeczywistą kondycję branży, skalę niedoszacowania taryf oraz skutki obecnego modelu regulacyjnego. Dopiero taka diagnoza powinna poprzedzać dalsze zmiany prawa.
Branża to grupa podmiotów, przedsiębiorstw i instytucji zajmujących się podobnym rodzajem działalności gospodarczej, usługowej, zawodowej lub technicznej. W przypadku wodociągów i kanalizacji byłaby to bardzo duża i zróżnicowana grupa. W tym artykule ograniczamy się do podmiotów działających na zasadach określonych w ustawie o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków1. Podmioty te funkcjonują w gminach miejskich, miejsko-wiejskich i wiejskich. Lepszym określeniem tego zbioru byłaby „branża w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków” albo „komunalne wodociągi i kanalizacje”. To drugie nie obejmuje jednak w pełni jednostek urzędów gmin ani podmiotów prywatnych. Dlatego, nawiązując do tytułu ustawy, proponujemy pojęcie „zbiorowe wodociągi i kanalizacje”.
Korzystając z dostępnych źródeł, przedstawiamy wstępne dane dotyczące podstawowych cech branży, regulatora państwowego i jego działań. W drugiej części wskazujemy potrzebę audytu branży, jego zakres i możliwe wykorzystanie wyników. Zapewne niebawem w Sejmie znajdą się dwa projekty nowelizacji ustawy. Mamy nadzieję, że wcześniejsze propozycje zmian oraz wniosek o szerszy audyt pomogą w dyskusji nad zmianą przepisów.
