Nie odpad, lecz zasób: RDF wraca do debaty o ciepłownictwie

Pytanie na dziś brzmi więc następująco: czy frakcja palna z odpadów, której nie da się zawrócić do recyklingu, a która nie znajduje pełnego zagospodarowania ani w cementowniach, ani w instalacjach termicznego przekształcania, może zostać bezpiecznie wykorzystana w lokalnym ciepłownictwie? Wracało ono w debacie o przyszłości gospodarki odpadami i transformacji systemów ciepłowniczych. Szczególnie wybrzmiało podczas czerwcowych wydarzeń: seminarium w Krajowej Izbie Gospodarczej oraz 16. konferencji „Paliwa z odpadów”. Fakt, że ten sam problem pojawił się w dwóch branżowych dyskusjach niemal równolegle, pokazuje, że nie jest to temat poboczny, lecz jedno z aktualnych pytań o domknięcie systemu. Osią tej dyskusji są wyniki badań prof. Grzegorza Wielgosińskiego i zespołu współpracującego z Politechniką Łódzką, Instytutem Technologii Paliw i Energii oraz Zakładem Energetyki Cieplnej w Pabianicach. Badania te nie promują spalania odpadów jako celu samego w sobie. Punktem wyjścia jest znacznie bardziej praktyczna diagnoza: Polska wytwarza znaczący strumień frakcji kalorycznej, a rozwój selektywnej zbiórki i recyklingu nie eliminuje problemu pozostałości, które nie mogą zostać materiałowo wykorzystane. Według danych przywoływanych przez prof. Wielgosińskiego, w 2024 r. w Polsce powstało ok. 14,1 mln Mg odpadów komunalnych. Selektywna zbiórka obejmuje ok. 42% strumienia, ale nie każdy odpad zebrany selektywnie nadaje się do recyklingu. Znaczna część pozostałości trafia do i...