Jaka była intencja ustawodawcy?

Artykuł 21 ust. 2 znowelizowanej ustawy o odpadach (DzU z 2005 r. nr 175, poz. 1458) brzmi: Decyzję zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi wydaje się po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie obiektu albo po zakończeniu postępowania w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (DzU z 2003 r. nr 207, poz. 2016, z późn. zm.), jeżeli są wymagane.
Wątpliwości wynikają z faktu, iż zgodnie z art. 20 ww. ustawy strona obowiązana jest przedłożyć program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, zaś organ zatwierdzający ten dokument może wydać stosowną decyzję jedynie po uregulowaniu kwestii wynikających z przepisów Prawa budowlanego, jeżeli są wymagane.
Czy organ wydający decyzję „odpadową” powinien sam ustalić zrealizowanie tego warunku, czy też zobowiązać wnioskodawcę do przedłożenia pozwolenia na użytkowanie obiektu lub potwierdzenia zakończenia postępowania w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu? A w związku z powyższym, jeśli organ zobowiązuje wnioskodawcę, to na jakiej podstawie? Natomiast jeśli to organ ustala zrealizowanie tego warunku, to czy we własnym zakresie, czy też przy współdziałaniu innych organów (np. PINB, organ architektoniczno-budowlany) i na jakiej podstawie mają one działać?
I kwestie najważniejsze: czy zapisy art. 21 ust. 2 mają zastosowanie wyłącznie do nowej działalności uruchamianej w istnie...