O biogazowniach od A do Z
Budowa biogazowni komunalnej od „A” do „Z” wiedzie w Polsce przez litery „Ą”, „Ć”, „Ń” i „Ó”. Udowadniają to dyskusje, które odbyliśmy podczas 3. Konferencji „Odpady ulegające biodegradacji”, jaką firma Abrys zorganizowała od 3 do 5 marca br. w Olsztynie. Jednym z najważniejszych elementów programu był opis doświadczeń praktyków, którzy na swojej drodze napotykają szereg prawno-organizacyjnych przeszkód.
Zacznijmy jednak od optymistycznych wniosków: polscy inwestorzy są zainteresowani stawianiem biogazowni. Potwierdziła to Ewelina Buława z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, która to instytucja jest największym dysponentem publicznych środków dla branży. W organizowanych przez NFOŚiGW naborach nie brakuje chociażby spółek komunalnych zainteresowanych budową takich instalacji, jednak mnóstwo wniosków nie uprawnia ich do otrzymania dofinansowania. – Niestety często są to koncepcje, a nie projekty, podczas gdy Fundusz finansuje konkretne, gotowe przedsięwzięcia – tłumaczyła Buława. Wśród najczęstszych problemów wymieniała błędną lub niefachową dokumentację, brak decyzji środowiskowych czy brak informacji o przyłączach.
Czy jednak na pewno wina leży tu po stronie inwestorów? Wsłuchując się w inne głosy wybrzmiewające w czasie Konferencji, można było dojść do wniosku, że niekoniecznie. Sporą częścią problemu jest to, jak zorganizowaliśmy w Polsce prawo ochrony środowiska.
