Ciepło z biurowców i metra. Jaka jest przyszłość warszawskiego ciepłownictwa?
Ciepło z biurowców odzyskują już dziś, a w przyszłości chcą zasilić swoją sieć m.in. także ciepłem odzyskanym z jedynego w Polsce metra. Takie pomysły ma stołeczna Veolia, która – choć zarządza tamtejszą siecią – to nie posiada własnego dużego źródła ciepła. Kamil Paczek porozmawiał o tym z Bartłomiejem Wrzoskiem, dyrektorem operacyjnym oraz członkiem zarządu Veolii Energii Warszawa.
Veolia nie posiada w Warszawie własnego dużego, scentralizowanego źródła ciepła. Jakie ryzyka i szanse rodzi to dla takiej firmy jak Wasza?
Tę sytuację traktujemy bardziej jako zestaw wyzwań niż jedno ryzyko. Po pierwsze – oznacza to większą zależność od zewnętrznych wytwórców w zakresie ceny, dostępności mocy, a także harmonogramów inwestycji czy remontów. Po drugie – trudniej wtedy optymalizować koszty całego łańcucha „wytwarzanie – przesył – dystrybucja” i mamy mniejszą kontrolę nad śladem węglowym ciepła, które finalnie trafia do sieci. Dochodzi też wymiar regulacyjno-kontraktowy, jak choćby zmiany zasad taryfowania czy koszty CO₂, które mogą wpływać na ceny ciepła.
Jednocześnie ta sama „niescentralizowana” pozycja daje nam ważne przewagi. Jako operator i dostawca ciepła w Warszawie możemy elastycznie dołączać wiele rozproszonych, niskoemisyjnych źródeł – ciepło odpadowe, pompy ciepła, geotermię czy „zielone” źródła szczytowe – bez nadmiernej zależności od jednego dużego źródła. To też szansa na budowanie roli integratora systemu: łączenia wielu dostawców, usług elastyczności, magazynowania oraz zarządzania popytem. Wreszcie – w ujęciu finansowym mamy niższe ryzyko kapitałowe niż przy scenariuszu budowy i utrzymania jednego „megaźródła”, bo ekspozycja inwestycyjna rozkłada się na mniejsze projekty.
Warszawska sieć ciepłownicza należy do najbardziej rozbudowanych w Europie. Jakie rozwiązania pomagają nią zarządzać w sposób najbardziej ef...
