Obecnie bardzo często słyszymy lub czytamy w mediach o potrzebie rewitalizacji terenów zdegradowanych. Intuicyjnie rozumiemy, co kryje się pod tym pojęciem, ale bardzo często zapominamy o tym, że jest to termin przynależny do języka prawnego, a przeprowadzenie rewitalizacji znajduje oparcie w przepisach prawa.

Uzasadniając potrzebę unormowania tego procesu, wskazywano, że: Dziesięciolecia zaniedbań oraz gwałtowne zmiany społeczno-gospodarcze, które nastąpiły po transformacji ustrojowej w roku 1989, przyczyniły się do postępującej degradacji obszarów zagospodarowanych, a szczególnie terenów miejskich. W efekcie w wielu miastach i dzielnicach doszło do degradacji tkanki miejskiej (w zakresie zużycia technicznego i zestarzenia funkcjonalnego zarówno infrastruktury, jak i zabudowy, zwłaszcza mieszkaniowej) oraz erozji stosunków społecznych i powstania licznych problemów gospodarczych. Na ten stan nakładają się niekorzystne procesy demograficzne i przestrzenne, wśród nich przede wszystkim: niekontrolowane rozpraszanie zabudowy miejskiej, wyludnianie się centrów i spadek liczby mieszkańców miast, dominacja indywidualnego transportu samochodowego w podróżach na obszarach miejskich. Sytuacja ta wymaga zdecydowanego i konsekwentnego przeciwdziałania tym negatywnym zjawiskom (uzasadnienie do projektu ustawy o rewitalizacji, Sejm VII Kadencji, nr druku 3594). Dlatego też w tym artykule zostaną przypomniane podstawy rewitalizacji.

Wyprowadzanie ze stanu kryzysowego

Zgodnie z postanowieniami art. 2 ust. 1 Ustawy z 9 października 2015 r. o rewitalizacji (DzU z 2021 r. poz. 445): Rewitalizacja stanowi proces wyprowadzania ze stanu kryzysowego obszarów zdegradowanych, prowadzony w sposób kompleksowy, poprzez zintegrowane działania na rzecz lokalnej społeczności, przestrzeni i gospodarki, skoncentrowane terytorialnie, prowadzone przez interesariuszy rewitalizacji na podstawie gminnego programu rewitalizacji.

Rewitalizacja jest procesem wzbudzającym bardzo duże zainteresowanie społeczności lokalnej, dlatego też w celu zagwarantowania jej właściwego udziału w określaniu sposobu przeprowadzenia rewitalizacji w art. 5 ust. 1 ustawy o rewitalizacji wskazano, że: Partycypacja społeczna obejmuje przygotowanie, prowadzenie i ocenę rewitalizacji w sposób zapewniający aktywny udział interesariuszy, w tym poprzez uczestnictwo w konsultacjach społecznych oraz w pracach Komitetu Rewitalizacji, o którym mowa w art. 7. Zgodnie zaś z art. 6 ust. 2 ustawy o rewitalizacji: O rozpoczęciu konsultacji społecznych oraz formach, w jakich będą prowadzone, powiadamia się nie później niż w terminie 7 dni przed dniem ich przeprowadzenia, w sposób zapewniający udział w nich możliwie szerokiego grona interesariuszy, co najmniej poprzez obwieszczenie, ogłoszenie w sposób zwyczajowo przyjęty w danej gminie oraz ogłoszenie na stronie podmiotowej gminy w Biuletynie Informacji Publicznej. Natomiast w ust. 3 tego przepisu wskazano, że: O rozpoczęciu konsultacji społecznych oraz formach, w jakich będą prowadzone, powiadamia się nie później niż w terminie 7 dni przed dniem ich przeprowadzenia, w sposób zapewniający udział w nich możliwie szerokiego grona interesariuszy, co najmniej poprzez obwieszczenie, ogłoszenie w sposób zwyczajowo przyjęty w danej gminie oraz ogłoszenie na stronie podmiotowej gminy w Biuletynie Informacji Publicznej.

Zgodnie zaś z art. 6 ust. 3 ustawy...