Topole. Podstawowe drzewa do miasta
Topole (Populus) przez lata budziły wiele kontrowersji, jednak dziś coraz częściej wracają do dyskusji o zieleni miejskiej jako gatunki mogące odpowiadać na wyzwania związane ze zmianami klimatu i pogarszającymi się warunkami siedliskowymi. Właściwie dobierane, sadzone i pielęgnowane mogą przynosić wiele korzyści, choć wciąż pozostają drzewami, o których nadal trzeba się jeszcze wiele nauczyć.
Wiele spośród gatunków i odmian topoli – zarówno tych rosnących u nas od lat, jak i tych pojawiających się po raz pierwszy – to drzewa bardzo dobrze radzące sobie w trudnych warunkach miejskich. O ile topole kojarzą się przede wszystkim ze stanowiskami wilgotnymi, nie należy dać się zmylić – rodzaj Populus obejmuje bowiem taksony o szerokiej amplitudzie ekologicznej i zróżnicowanych wymaganiach siedliskowych. W warunkach miejskich szczególnie cenne są ich szybka dynamika wzrostu, zdolność do regeneracji oraz wysoka tolerancja na suszę glebową po okresie, w którym młode drzewo dopiero się ukorzenia. Wiele z nich wykazuje także dobrą tolerancję na podwyższone zasolenie, wzrost w glebach ubogich i silnie przekształconych oraz na niekorzystne warunki mikroklimatyczne – zwłaszcza wysokie temperatury. W kontekście zjawiska miejskiej wyspy ciepła ma to kluczowe znaczenie. Szybki przyrost części nadziemnej przekłada się na szybkie kształtowanie mikroklimatu. Rozbudowane korony efektywnie obniżają temperaturę powietrza poprzez transpirację i zacienianie – ograniczają nagrzewanie się nawierzchni utwardzonych, a w okresie zimowym swoimi bezlistnymi koronami redukują prędkość wychładzających wiatrów. Intensywny wzrost oznacza także intensywną asymilację – wiązanie dwutlenku węgla i produkcję tlenu. W efekcie topole mogą w krótkim czasie istotnie poprawić parametry środowiskowe przestrzeni miejskiej oraz wpłynąć pozytywnie na odbiór miejsca i samopoczucie mieszkańców.
Warto...
