Obecność tworzyw sztucznych jest widoczna i powszechnie akceptowana niemal w każdej dziedzinie życia. Obiekcje budzi jedynie kwestia zagospodarowania odpadów polimerowych, które nie zawsze są poddawane procesom odzysku i recyklingu.
Jakkolwiek systemy zbiórki i technologie recyklingu są znane i opisane także w literaturze krajowej
1, to praktyka odbiega często od modelowych rozwiązań i duża ilość tworzyw sztucznych trafia na składowiska. Recykling materiałów polimerowych odbywa się najczęściej przez powtórne przetwórstwo (recykling mechaniczny), a także pirolizę lub solwolizę (recykling chemiczny). Do recyklingu zalicza się również kompostowanie (recykling organiczny), jednak podlega mu tylko specyficzna grupa polimerów degradowalnych
2-5. Tworzywa te stosowane są tam, gdzie powstają odpady małogabarytowe i znacznie zanieczyszczone, co ze względów ekonomicznych wyklucza mycie i recykling innymi metodami. Najczęściej stosuje się je do wyrobu opakowań (worki, butelki, pojemniki), jednorazowych tacek, kubków, talerzy i sztućców używanych w żywieniu zbiorowym, do wytwarzania folii rolniczych i doniczek, a także środków higieny osobistej.
Oznakowanie opakowań biodegradowalnych stosowane w Niemczech,...
Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?
Wykup dostęp — 5,00 zł
Płatności obsługują:
PayU
BLIK
Podaj adres e-mail użyty przy zakupie — wyślemy Ci nowy link dostępu.