Wdrażanie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

Henryk Bylka

Zorganizowana na początku listopada przez PZITS, branżowy Instytut Politechniki Warszawskiej oraz Izbę Gospodarczą „Wodociągi Polskie” konferencja na temat wstępnych doświadczeń, skutków i problemów związanych z nową ustawą, zakończyła pierwszy etap licznych dyskusji, jakie toczyły się w środowisku wodociągowców.

Za najważniejszą zaletę ustawy powszechnie uznaje się zebranie, po raz pierwszy w jednym akcie prawnym, podstawowych regulacji dotyczących przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych. Za podstawową wadę należy uznać liczne nieścisłości, nieprecyzyjne zapisy, pseudouniwersalizm, przejawiający się w niedostrzeganiu zróżnicowanych form organizacyjnych, zbyt krótki okres dostosowawczy do nowych przepisów. Niezamierzoną, uboczną zaletą ustawy była konsolidacja branży, naturalna wtedy, gdy wszyscy mają podobne kłopoty i nie bardzo wiadomo, do kogo kierować wspólne żale a komu przedkładać

długie listy ustawowych usterek

Uwagi i zastrzeżenia spisane w materiałach konferencyjnych odnoszą się aż do 20 z 34 artykułów ustawy. Znany i cieszący się w środowisku powszechnym autorytetem długoletni Dyrektor Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Katowicach, inż. Tadeusz Zuber przedłożył aż 29 uwag. Są wśród nich takie, które proponują uściślić wybrane ustawowe zapisy. Np. zamiast „powinno osiągnąć” (chodzi o niezbędne przychody przedsiębiorstwa) zapisać „musi osiągn...