Projektowanie przestrzeni tak, aby była dostępna i wygodna dla wszystkich użytkowników, stopniowo staje się standardem. Wynika to zarówno z obowiązujących przepisów, jak i rosnącej świadomości społecznej. Istnieje wiele publikacji dotyczących dostosowania architektury do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, które często obejmują także otoczenie budynków, ciągi komunikacyjne oraz niekiedy miejskie tereny zieleni. Wciąż jednak mało jest opracowań dotyczących projektowania terenów przyrodniczych, takich jak lasy czy wybrzeża.

Łańcuch dostępności

Brytyjska organizacja The Sensory Trust, zajmująca się projektowaniem dostępnych przestrzeni rekreacyjnych, wprowadziła pojęcie Access Chain, co dosłownie możemy przetłumaczyć jako „łańcuch dostępności”. Dla osoby o ograniczonej mobilności wizyta w wybranym miejscu może być niemożliwa, jeśli po drodze trafi na inne blokady. Przeanalizujmy to na przykładzie wizyty w muzeum. Zaczynamy od zdobycia informacji – w jakich godzinach otwarte jest muzeum, ile kosztuje bilet, czy organizowane są specjalne oprowadzania, np. z tłumaczem języka migowego? Następnie analizujemy możliwości dojazdu, odległość parkingu od muzeum, dostępność przystanków. Czy do budynku prowadzi pochylnia? Czy wewnątrz działa winda, a przejścia są szerokie; czy będą tam czytelne oznaczenia, czy wystawa jest dostępna, czy na miejscu czekają na nas audiodeskrypcja lub modele dotykowe? A co z toaletami, miejscami wyciszenia? I w końcu – czy u...
Plus

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?

Wykup dostęp — 5,00 zł
Płatności obsługują: PayU BLIK

Masz już dostęp do tego artykułu?

Podaj adres e-mail użyty przy zakupie — wyślemy Ci nowy link dostępu.