Wraz z dynamicznym wzrostem populacji oraz rozwijającymi się gospodarkami wiele obszarów miejskich napotyka na ograniczone zasoby gruntów pod zabudowę. W odpowiedzi na to wyzwanie pojawiły się koncepcje planowania przestrzennego, takie jak inwestycje typu greenfield, czyli inwestycje realizowane na terenach dotychczas nieprzekształconych, najczęściej o charakterze rolno-leśnym, i brownfield – inwestycje z przekształceniem i ponownym wykorzystaniem terenów postindustrialnych.
Długość życia drzewa jest uwarunkowana wieloma czynnikami. Bardzo często mówi się o tzw. drugim życiu drzewa, czyli funkcji, jaką pełni, gdy kończy swój dotychczasowy żywot. W rozumieniu tym staje się ono siedliskiem, które ma bardzo duże znaczenie dla ekosystemu. Coraz częściej wspomina się o wykorzystaniu martwego drewna czy też pozostawianiu go w niezmienionej formie tam, gdzie rosło. Wraz z postępującymi zmianami klimatu zamknięcie obiegu na terenach zieleni oraz wspieranie naturalnych procesów wydają się czymś koniecznym.
Coraz większą popularność w Polsce zyskują parki kieszonkowe – niewielkie powierzchniowo zieleńce, pozwalające w niedługim czasie wybudować miejsca do odpoczynku i rekreacji, wpisujące się w tkankę miejską. Skąd wziął się sam pomysł ich zakładania i dlaczego coraz więcej gmin decyduje się na ich realizację?
Dąb szypułkowy Quercus robur z rodziny bukowatych Fagaceae to jeden z trzech gatunków dębów, które naturalnie występują w Polsce. Żyje najdłużej z rodzimych drzew liściastych, często nawet 1 tys. lat.
Ptaki, które zasiedlają zieleńce czy parki miejskie, dość często w czasie upalnego lata i mroźnej zimy nie mogą sobie poradzić ze znalezieniem wody. Zimą kałuże zamarzają lub wysychają, podobnie jak podmiejskie rozlewiska czy małe oczka wodne, zdobiące ogródki działkowe. Z kolei latem woda z rzek czy parkowych stawów tak szybko paruje, odsłaniając stromy brzeg, że ptaki nie są w stanie się napić. Mogą zwyczajnie wpaść do wody i się utopić.











