W Warszawie rośnie blisko 9 mln drzew, co plasuje naszą stolicę w ścisłej czołówce najbardziej zielonych miast europejskich. Dbałość o istniejącą zieleń i wodę, ale też powiększanie tych zasobów i tworzenie przyjaznej przestrzeni publicznej dla wszystkich, to jedne z celów zrównoważonego rozwoju Warszawy i zadań powołanego w 2016 r. Zarządu Zieleni m.st. Warszawy.
Nadszedł czas nie tylko na zmianę myślenia, ale na konkretne działania zmierzające do odnowienia naturalnej łączności i związków miast z rzekami. Niniejszy artykuł opisuje inspirujący przykład dobrych praktyk w tym zakresie.
System kaucyjny z punktu widzenia instalacji komunalnych powinien być wdrożony dopiero po wprowadzeniu rozszerzonej odpowiedzialność producenta. Podobnego zdania są gminy i miasta świadome zagrożeń, jakie niosą projektowane rozwiązania.
O tym, że natura – odkąd istnieje nasz gatunek – nie wybacza błędów w skali mikro i makro, przekonało się wielu ludzi. Obecnie, gdy światowa populacja przekroczyła oszałamiającą liczbę 8 mld osób, konsekwencje ludzkich błędów dotykają nas w masowej i globalnej skali. Doświadczyli tego Chińczycy, którzy zareagowali na to wdrażaniem koncepcji tzw. miasta gąbki.
O ile nie stanie się cud, w 2025 r. Polska nie dotrzyma zaciągniętego wobec Unii Europejskiej zobowiązania do poddawania recyklingowi 55% odpadów komunalnych. Stosunkowo niewielkie dziś kary za „niedostateczny poziom przetwarzania” wzrosną kilkukrotnie. Zacznie się polityczna awantura, w której rozmaite instytucje będą starały się zrzucić z siebie odpowiedzialność na zasadzie „to nie ja, to on”.











