Współczesna Architektura Krajobrazu 2025 – Woda architektką miast

Woda w centrum projektowania

Program konferencji koncentrował się wokół wody rozumianej nie tylko jako zasób, ale jako element kształtujący przestrzeń i tożsamość miast.

Podczas wystąpień i paneli dyskusyjnych eksperci podkreślali znaczenie zintegrowanego podejścia do błękitno-zielonej infrastruktury, łączenia wiedzy naukowej z praktyką projektową i potrzebą lepszego rozumienia procesów przyrodniczych. Dyskutowano o tym, jak woda może stać się narzędziem regeneracji terenów zurbanizowanych oraz w jaki sposób edukacja i świadomość społeczna wpływają na wdrażanie rozwiązań opartych na naturze (NBS).

„Dziś łączenie rzeczy związanych z elementami biotycznymi i abiotycznymi jest newralgiczne. […] Podpatrujemy przyrodę, obserwujemy to jak funkcjonuje i staramy się wdrażać te rozwiązania w proces projektowania, zarzadzania środowiskiem, tak żeby adaptować się do zmiany klimatu, wspierać bioróżnorodność, a przede wszystkim, żeby tworzyć miasta odporne na zmianę klimatu” – prof. Tomasz Jurczak, kierownik Katedry UNESCO Ekohydrologii i Ochrony Środowiska WBiOŚ UŁ

Skandynawskie doświadczenia i lokalne wyzwania

Ważną częścią konferencji były wystąpienia prezentujące skandynawskie podejście do gospodarowania wodą – m.in. przykłady realizacji duńskich biur BOGL CPH oraz Henning Larsen. Pokazane projekty wskazywały, że w krajach północnych woda stanowi nie tylko część systemu retencyjnego, ale także istotny składnik planowania przestrzennego, wpływający na charakter i funkcjonowanie miejskich przestrzeni publicznych.

Zderzenie tych doświadczeń z polską praktyką projektową pozwoliło spojrzeć na wspólne wyzwania w kontekście adaptacji do zmian klimatu, retencji oraz jakości życia mieszkańców.

„Woda w architekturze krajobrazu wychodzi, jak powiedziano na jednej z prelekcji, na pierwsze miejsce […]. Mamy zmianę klimatu i powinniśmy z wodą bardzo mocno pracować, tak jak z innymi elementami natury. Przede wszystkim powinniśmy wykorzystywać mechanizmy natury, a retencja jest takim mechanizmem, który bardzo sensownie wpływa na te obiekty architektury krajobrazu które tworzymy.” – arch. kraj. Wojciech Januszczyk, Fundacja Krajobrazy

Praktyka, wiedza, współpraca

Dyskusje podczas WAK 2025 pokazały, że skuteczne zarządzanie wodą w miastach wymaga współpracy międzybranżowej – architektów, hydrotechników, biologów, planistów i administracji publicznej. Podkreślano znaczenie praktycznych rozwiązań, od projektowania mikroretencji po zintegrowane systemy zagospodarowania wód opadowych w skali całych dzielnic. Wspólnym mianownikiem wszystkich prezentacji była potrzeba odpowiedzialnego projektowania, które łączy estetykę z funkcjonalnością i odpornością ekologiczną.

„Jako architektka krajobrazu która pracuje od wielu lat w projektach międzybranżowych wiem, że rozmowa i dyskusja poza silosem własnym branżowym jest kluczowa. […] Stąd jesteśmy tu, […] na Uniwersytecie Łódzkim […], żeby zaznaczyć tę interdyscyplinarność i potrzebę współpracy nas, architektów krajobrazu, z innymi specjalistami, którzy zajmują się projektowaniem w szerokim kontekście (od architektury, kubatury, po architektury krajobrazu, a także infrastruktury towarzyszącej – twardej, tradycyjnej oraz tej błękitno-zielonej, której woda jest immanentną częścią.” –  arch. kraj. Joanna Rayss, Prezeska Moderna EcoLogic

Podsumowanie

Konferencja „Woda architektką miast” potwierdziła, że tematyka gospodarowania wodą staje się jednym z głównych kierunków rozwoju współczesnej architektury krajobrazu. Spotkanie w Łodzi było nie tylko okazją do zapoznania się z przykładami dobrych praktyk z Polski oraz zagranicy, ale przede wszystkim do wymiany wiedzy, doświadczeń i budowania sieci współpracy między ekspertami różnych dziedzin.

To właśnie takie interdyscyplinarne podejście wydaje się dziś niezbędne, by projektować miasta przyjazne, odporne i świadome.

Patronatem medialnym wydarzenie objęła redakcja czasopisma ,,Zieleń Miejska” 

Stowarzyszenie Architektury Krajobrazu (SAK) – www.sak.org.pl