Punktem wyjścia dla współczesnych rozważań o krajobrazie na gruncie europejskim jest w wielu przypadkach definicja przyjęta na potrzeby Europejskiej Konwencji Krajobrazowej. Krajobraz istnieje zatem w relacji z obserwatorem, zaś jego charakter jest wynikiem działania i interakcji czynników przyrodniczych i/lub ludzkich.
Hajfa to trzecie co do wielkości, po Tel Awiwie i Jerozolimie, miasto Izraela. Niezwykłą jej ozdobą są perskie ogrody, opadające tarasami na stokach góry Karmel. Pośród malowniczej roślinności dominuje, przykryta połyskującą w słońcu kopułą, świątynia bahaitów – najbardziej rozpoznawalna budowla Hajfy.
W ostatnich kilkudziesięciu latach na świecie, a zwłaszcza w krajach Unii Europejskiej, rośnie zapotrzebowanie na autentyczny udział obywateli w życiu publicznym i podejmowaniu decyzji, m.in. w zakresie zrównoważonego rozwoju. Coraz większą uwagę zwraca się na poziom zaangażowania i formy aktywności obywateli w rozwiązaniach opartych na zasobach przyrody (ang. nature-based solution, NBS) – definiowanych przez Komisję Europejską jako opłacalne (wydajne ekonomicznie), dostarczające równocześnie korzyści natury ekologicznej, ekonomicznej i społecznej, a także wspierające adaptację do zmian klimatu.
Stare i okazałych rozmiarów drzewo jest w powszechnym odczuciu wymagającym ochrony pomnikiem przyrody. Motywy tej ochrony są obecnie dość zróżnicowane. Obejmują ochronę drzew jako zabytków przyrody i kultury, ochronę ze względów historycznych, estetycznych i ekologicznych, a także jako obiektów naukowych.
Żółw ostrogrzbiety, bóbr kanadyjski, jeleń sika czy rdestowiec japoński - m.in. takie gatunki znajdą się na polskiej liście inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie - wynika z opublikowanego w piątek rozporządzenia. W wykazie tym będzie 19 gatunków roślin i zwierząt.











