Wymóg zapewnienia zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy jest jedną z podstawowych zasad planowania i zagospodarowania przestrzennego. Wobec skomplikowanej i sformalizowanej procedury planistycznej jego zapewnienie dotyczy jednak nie tylko samej treści dokumentu, lecz również wymogów proceduralnych.

Ustawa z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. DzU z 2012 r. poz. 647, ze zm. ? u.p.z.p.) wprowadza wymogi proceduralne zapewniające zgodność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: planu miejscowego) ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (dalej: studium uwarunkowań). Uwzględnianie zgodności planu miejscowego ze studium uwarunkowań ma miejsce jeszcze przed uchwałą o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego. Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 5 u.p.z.p., przed podjęciem uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego organ wykonawczy gminy wykonuje analizy dotyczące m.in. zasadności przystąpienia do sporządzania planu oraz stopnia zgodności przewidywanych w miejscowym planie rozwiązań z ustaleniami studium.

Sporządzanie projektu planu miejscowego

Przepis ten budzi jednak poważne wątpliwości. W uchwale o przystąpieniu do sporządzania planu nie określa się bowiem docelowego, postulowanego przeznaczenia terenu. Nawet gdyby tak by...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?