Jakich terenów nadrzecznych chcą mieszkańcy?
Coraz częściej mówi się o potrzebie przywracania naturze miejsca w przestrzeni miejskiej. Naturalne rzeki, bujna roślinność i większa różnorodność biologiczna stają się alternatywą dla uporządkowanych, krótko przystrzyżonych trawników i betonowych nabrzeży. Ale czy mieszkańcy rzeczywiście bardziej cenią taką „dziką zieleń”? Badacze to sprawdzili.
Tereny zieleni nadrzecznej pełnią w miastach wiele funkcji jednocześnie. Z punktu widzenia ekologii odpowiadają m.in. za retencję wody, ograniczanie skutków fal upałów, poprawę mikroklimatu oraz podtrzymywanie różnorodności biologicznej. Są także ważnymi korytarzami ekologicznymi, umożliwiającymi przemieszczanie się organizmów w silnie przekształconym krajobrazie miejskim.
Równocześnie są to przestrzenie intensywnie użytkowane społecznie. Mieszkańcy wykorzystują je do spacerów, jazdy na rowerze czy odpoczynku. W wielu miastach rzeki i ich doliny zostały jednak w przeszłości silnie uregulowane – brzegi obudowano betonem, a naturalną roślinność zastąpiono uproszczonymi formami zieleni. Tego typu ingerencje często prowadzą do utraty zarówno funkcji przyrodniczych, jak i części potencjału rekreacyjnego tych obszarów.
Jakich terenów nadrzecznych chcą mieszkańcy polskich miast i jaka jest ich gotowość do zapłaty za zmianę sposobu ich zagospodarowania? Sprawdzenie tego było celem badania wykonanego w 2025 r. przez naukowców z Uniwersytetu Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze oraz Warszawskiego Ośrodka Ekonomii Ekologicznej (Uniwersytet Warszawski).
