Wiewiórki w mieście – sympatyczne, ale potrafią być agresywne

O tym, jak naprawdę wygląda życie wiewiórek, opowiedziała prof. Dagny Krauze-Gryz, biolog z Instytutu Nauk Leśnych SGGW w Warszawie, specjalizująca się w ekologii ssaków.

Wiewiórki – nie tylko od orzechów

Choć w powszechnej świadomości wiewiórki żywią się głównie orzechami, ich dieta jest dużo bardziej różnorodna. Jako gryzonie są spokrewnione m.in. z myszami i szczurami, a ich menu zmienia się w zależności od pory roku.

Jesienią i zimą podstawę pokarmu stanowią nasiona drzew, które dostarczają energii potrzebnej do przetrwania chłodów. Wiosną natomiast zwierzęta chętnie zjadają młode pędy, pączki i kwiaty roślin, a także wykopują kłącza i cebulki.

Jednocześnie wiewiórki są oportunistami pokarmowymi. Jeśli podczas eksplorowania dziupli lub koron drzew natrafią na ptasie jaja albo pisklęta, mogą je zjeść. Badacze ptaków dziuplastych wskazują, że wiewiórki należą do ważniejszych drapieżników ich lęgów.

Sporadycznie obserwuje się również kanibalizm – zdarza się, że dorosły osobnik zjada młode znalezione w gnieździe lub dziupli. Taką sytuację naukowcy odnotowali m.in. w warszawskich Łazienkach.

Większe zagęszczenie – więcej konfliktów

W parkach miejskich wiewiórki bywają bardziej agresywne niż w lasach, co najprawdopodobniej wynika z większego zagęszczenia populacji. Samce rywalizujące o samice mogą się gryźć i powodować poważne urazy, w tym uszkodzenia ogona. Tymczasem ogon pełni u wiewiórek wiele ważnych funkcji – pomaga utrzymać równowagę podczas skoków między gałęziami, uczestniczy w termoregulacji i służy do komunikacji.

Mistrzynie zapasów i… sprytnych zmyłek

Wiewiórki słyną z robienia zapasów, ale nie tworzą jednej spiżarni. Zamiast tego zakopują setki, a nawet tysiące niewielkich porcji pokarmu w różnych miejscach. – To strategia zabezpieczająca – jeśli ktoś znajdzie jedną skrytkę, zwierzę nie traci wszystkich zapasów – wyjaśniła badaczka.

Co więcej, wiewiórki potrafią stosować zmyłki. Czasami kopią kilka fałszywych dołków, zanim faktycznie ukryją nasiono, aby zmylić obserwujące je zwierzęta, np. inne wiewiórki lub ptaki. Nie wszystkie zapasy zostają później odnalezione. Część nasion kiełkuje, dzięki czemu wiewiórki odgrywają ważną rolę w rozsiewaniu drzew.

Miejskie życie i problem dokarmiania

Choć wiewiórki dobrze radzą sobie w miastach, problemem bywa ich dokarmianie przez ludzi przetworzoną żywnością. Badania wskazują, że osobniki żyjące w miastach mogą mieć wyższy poziom glukozy we krwi niż te z lasów, co sugeruje wpływ diety bogatej w cukry na ich zdrowie.

– Wiewiórki, choć czasem wydają się oswojone, wciąż są dzikimi zwierzętami. Najlepsze, co możemy dla nich zrobić, to pozwolić im żyć po swojemu – podsumowała naukowczyni.

Czy wiewiórki w parkach miejskich są bardziej agresywne niż w lasach?

Tak, w środowisku miejskim wiewiórki mogą być bardziej agresywne. Wynika to głównie z większego zagęszczenia populacji i silniejszej konkurencji o terytorium oraz partnerów.

Czy wiewiórki jedzą ptasie jaja i pisklęta?

Tak. Choć podstawą ich diety są nasiona i części roślin, wiewiórki są oportunistami pokarmowymi. Jeśli znajdą ptasie jaja lub pisklęta w dziupli, mogą je zjeść.

Dlaczego nie powinno się dokarmiać wiewiórek przetworzoną żywnością?

Przetworzona żywność zawiera dużo cukrów i może negatywnie wpływać na zdrowie zwierząt. Badania sugerują, że miejskie wiewiórki mają wyższy poziom glukozy we krwi niż te żyjące w lasach.