W doktrynie prawa konstytucyjnego wskazuje się, iż „(…) upływ kadencji Sejmu i Senatu w myśl powszechnie akceptowanej w państwach demokratycznych zasady dyskontynuacji pociąga za sobą przerwanie rozpatrywania spraw będących przedmiotem prac parlamentu, co oznacza, że «wraz z końcem kadencji wszystkie sprawy, wnioski i przedłożenia, w których nie doszło do zamknięcia prac parlamentarnych, uznaje się za ostatecznie załatwione w sensie niedojścia do skutku» (zob. L. Garlicki, Zasada dyskontynuacji prac parlamentarnych, Studia Iuridica 1995, Nr 28, s. 45). Następny parlament, pochodzący z nowych wyborów, uzyskuje nową legitymację do wypełniania swoich funkcji i nie może podjąć tych przerwanych prac. Najwyżej mógłby od początku inicjować odpowiednie postępowania, gdyby uznał za stosowne rozpatrywanie danych spraw”1.

Zasada dyskontynuacji

Innymi słowy, zasada dyskontynuacji oznacza „(…) zakaz dalszych prac przez nowo wybrany Sejm nad sprawami rozpoczętymi i niedokończonymi przez Sejm poprzedniej kadencji, w szczególności nad projektami ustaw. W tym zakresie prace parlamentarne zamykają się, a ich spodziewane rezultaty nie dochodzą do skutku”2. Zasada ta w jednakowym zakresie odnosi się zarówno do Sejmu, jak i do Senatu. Zgodnie z art. 98 ust. 1 Konstytucji RP, Sejm i Senat są wybierane na czteroletnie kadencje. Kadencje Sejmu i Senatu rozpoczynają się z dniem zebrania się Sejmu na pierwsze posiedzenie i trwają do dnia poprzedzaj...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?