Gliwice: Park Starokozielski został zabytkiem

Park Starokozielski znajduje się w centrum miasta, pomiędzy ulicami gen. Władysława Andersa i Kozielską, ma 5,88 ha. To ważne miejsce dla gliwiczan, pełne pięknego starodrzewu i niezwykłych obiektów.

Na terenie parku znajduje się miejsce pamięci poświęcone żołnierzom francuskim, a w wydzielonej części dawnego cmentarza – kamień z napisem informującym o I wojnie światowej. To relikt dawnego pomnika, przewieziony z ul. Zygmunta Starego na początku XXI w. W parku znajdziemy także ufundowany przez Miasto Gliwice pomnik upamiętniający mieszkańców Gliwic pomordowanych przez wojska radzieckie podczas działań wojennych w styczniu 1945 r. i zabytkowy drewniany kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, wybudowany w XV w. w Zębowicach i przeniesiony do Gliwic w 1926 r. To jeden z cenniejszych zabytków architektury w Gliwicach i na Górnym Śląsku.

Miejsce wypoczynku i rekreacji

Park Starokozielski to również miejsce wypoczynku i rekreacji wielu mieszkańców – na jego terenie mają do dyspozycji plenerową siłownię, ławki na których można wypocząć i niedawno wybudowany atrakcyjny plac zabaw ze strefami dla młodszych i starszych dzieci.
Najstarsze okazy drzew rosnących w parku Starokozielskim mają ponad 140 lat i są znacznie starsze, niż znajdujący się tam cmentarz. Rosną tam m.in.: dęby, klony, cisy, lipy, żywotniki, brzozy, jesiony, topole, cyprysiki, wiśnie ptasie i robinie. Całości dopełnia aleja kasztanowców łącząca ul. Kozielską z Andersa.

Niezwykle ważny dla regionu

– Park Starokozielski stanowi dzieło minionej epoki, który jest niezwykle ważny dla regionu, a przede wszystkim miasta Gliwice, ze względu na swoją wartość architektoniczną, projektową, a przede wszystkim historyczną. Świadczy bowiem o wielokulturowej historii Górnego Śląska i jego mieszkańcach. Wartością historyczną jest niewątpliwa autentyczność substancji oraz oryginalna forma (mimo zmian, czytelny jest układ cmentarza w jego pierwotnych założeniach, dziś pełniący formę parku miejskiego). Mając na uwadze powyższe, uznano, że stopień zachowania wartości historycznych, artystycznych i naukowych omawianego obiektu uzasadnia objęcie go ochroną prawną poprzez wpis do rejestru zabytków – czytamy w decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Katowicach.