Analiza porównawcza rozmieszczenia pierwiastków chemicznych w osadach dennych Zalewów Szczecińskiego i Wiślanego oraz Zatoki Gdańskiej

Osady denne wykazują zdolność akumulacji pierwiastków proporcjonalnie do ich zawartości w otaczającym ekosystemie morskim, dlatego są wysoce przydatnym materiałem w monitorowaniu wód w celu rozpoznania ich stopnia zanieczyszczenia. Metale ciężkie, zwłaszcza Hg, Cd, Pb oraz niektóre metaloidy (As, Se), wywierają istotny wpływ na stan środowiska morskiego, bowiem za pośrednictwem ogniw morskiego łańcucha pokarmowego (ryby, małże, ostrygi, krewetki itp.) mogą nagromadzać się na wyższych poziomach piramidy troficznej, przenikając tym samym do diety człowieka.

Morze Bałtyckie jest płytkim, półzamkniętym akwenem o stosunkowo niewielkiej pojemności, niskim zasoleniu oraz ograniczonej wymianie wód z wodami oceanicznymi. Na gęsto zaludnionym obszarze zlewni koncentruje się wiele emiterów metali ciężkich i metaloidów, uwalnianych do ekosystemu bałtyckiego zarówno w wyniku przemysłowej, jak i rolniczej działalności człowieka. Z powyższych powodów Bałtyk jest morzem szczególnie narażonym na oddziaływanie zanieczyszczeń chemicznych, m.in. metali ciężkich i metaloidów. Organizmy morskie pobierają metale z wody, żywej biomasy oraz z labilnej i drobnoziarnistej frakcji (< 63 µm) osadów dennych. Pierwiastki chemiczne w czasie swojej migracji wodnej wcześniej czy później ulegają depozycji na dnie morskim.
Z przeglądu literaturowego wynika, że badaniami objęto zarówno przestrzenne, jak i wgłębne rozmieszczenie pierwiastków śladowych oraz makroelementów w powierzchni...