Wymogi ekonomiczne współpracy horyzontalnej

Współpraca w formule partnerstwa publiczno-publicznego na gruncie zarówno dyrektyw unijnych, jak i prawa krajowego została uregulowana w sposób enigmatyczny i po macoszemu względem in house wertykalnego.  Rodzi to uzasadnione wątpliwości dotyczące sposobu interpretacji regulacji art. 214 ust. 1 pkt 14 ustawy Prawo zamówień publicznych (P.z.p.), w tym w zakresie, w jakim przepis ten wyraża wymóg referujący do stopnia oddziaływania rynkowego w wymiarze ekonomicznym.

Istota in house horyzontalnego

Istota współpracy horyzontalnej została ukazana m.in. przez UZP w opinii „Współpraca publiczno-publiczna w rozumieniu ustawy Prawo zamówień publicznych”1, w której podkreślono, że „współpraca pomiędzy instytucjami zamawiającymi powinna opierać się na koncepcji współdziałania. (…). Za współpracę nie można więc uznać jednostronnego powierzenia wykonania zadania przez jedną instytucję zamawiającą drugiej”. Innymi słowy, współpraca horyzontalna – odmiennie niż np. in house wertykalny – nie może sprowadzać się do powierzenia (zlecenia) przez jednego zamawiającego drugiemu realizacji usług za odpłatnością. Taka relacja prawna – typowa dla pojęcia zamówienia publicznego – nie może zostać uznana za in house horyzontalny.  Dopowiedzieć należy, że regulacja art. 214 ust. 1 pkt 14 P.z.p. (stanowiąca podstawę prawną zawarcia porozumienia horyzontalnego) wyraża prywatnoprawną podstawę współpracy podmi...