Zebrane i co dalej: Hamulce polskiego recyklingu
Kluczowe staje się dziś nie to, czy potrafimy odpady przetworzyć, ale to, czy recykling da się dziś sensownie sfinansować i domknąć rynkowo. Konferencja „Selektywna zbiórka, segregacja i recykling odpadów” tylko potwierdziła, że bez ROP-u, stabilnych zasad i popytu na recyklaty nawet najnowocześniejsze instalacje będą pracować „na pół gwizdka”.
Kluczowe staje się dziś nie to, czy potrafimy odpady przetworzyć, ale to, czy recykling da się dziś sensownie sfinansować i domknąć rynkowo. Konferencja „Selektywna zbiórka, segregacja i recykling odpadów” tylko potwierdziła, że bez ROP-u, stabilnych zasad i popytu na recyklaty nawet najnowocześniejsze instalacje będą pracować „na pół gwizdka”.
Wystąpienia i panele, które odbyły się 28 i 29 stycznia w Łodzi, układały się w spójną diagnozę: system działa odcinkami. Samorządy dopracowują zbiórkę i edukację, instalacje planują kosztowne modernizacje, a branża szuka technologii dla frakcji trudnych – jednak równolegle rynek wtórnych surowców słabnie, a regulacje zmieniają reguły gry szybciej niż da się zaplanować inwestycje. Szczególnie mocno wybrzmiały skutki selektywnej zbiórki tekstyliów (zebrane, ale bez realnego recyklingu), startu systemu kaucyjnego (odpływ wartościowych frakcji z instalacji) oraz przeciągających się prac nad ROP-em. Wniosek powtarzał się w różnych częściach programu: „od odpadu do produktu” prowadzi nie tylko przez sortownie i technologie, ale przede wszystkim przez stabilne finansowanie i mechanizmy budujące popyt na recyklaty.
