Lasy położone w granicach aglomeracji miejskich mają do spełnienia różnorakie funkcje, poczynając od rekreacyjnych, poprzez sanitarne, a na gospodarczych kończąc. Ich specyficzne położenie powoduje, że mogą one zostać uznane za lasy ochronne na podstawie Ustawy z 28 września 1991 r. o lasach (DzU z 2023 r. poz. 1356).
W katalogu działań określonych prawem, które tytułowy organ może podjąć na podstawie ustaleń kontroli, poczesne miejsce zajmuje zarządzenie pokontrolne wydawane do kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub osoby fizycznej (zob. art. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy z 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska; dalej: u.i.o.ś.).
Drzewa i krzewy jako cenne obiekty przyrodnicze podlegają ochronie, a jedną z jej form jest konieczność uzyskania – na podstawie art. 83 ust. 1 Ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (DzU z 2023 r. poz. 1336 z późn. zm.) – zezwolenia na ich usunięcie. Nie wszystkie decyzje wydawane przez organy administracji są jednak satysfakcjonujące dla wnioskodawców.
Parlament Europejski w Strasburgu zatwierdził dyrektywę, która poprawi oznakowanie produktów i zakaże pseudoekologicznego marketingu. Jak poinformował, nowe przepisy unijne wprowadzą "zakaz ekościemy" i zwodniczych informacji o produktach.
W praktyce pierwszym, namacalnym przejawem aktywności kontrolnej prowadzonej przez organy Inspekcji Ochrony Środowiska jest protokół podsumowujący wyniki kontroli. Jego treść i forma rodzą istotne implikacje. Treść i forma dokumentu, o którym mowa we wstępie, określa art. 11 tzw. ustawy inspekcyjnej1 z 20 lipca 1991 roku (dalej: ustawa). W myśl przywołanego przepisu z czynności kontrolnych inspektor zobligowany jest sporządzić protokół, którego jeden egzemplarz doręcza kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub kontrolowanej osobie fizycznej.










