Siła tkwi w rozmowie. Branżowe spotkanie dwóch stowarzyszeń wodociągowych w Dźwirzynie

Rozmawiano m.in. o relacjach przedsiębiorstw z organami nadzoru, o nowoczesnych technologiach wspierających infrastrukturę, o ekologii i energetyce odnawialnej oraz o… o zdrowiu kobiet. Taka mieszanka tematów pokazała, że branża wodociągowa nie funkcjonuje w oderwaniu od otaczającej rzeczywistości – przeciwnie, musi łączyć różne obszary wiedzy i praktyki, aby skutecznie działać i odpowiadać na potrzeby mieszkańców.

Nietypowy początek, zdrowe relacje i automatyzacje

Poranek rozpoczął się nietypowo – od prezentacji poświęconej zdrowiu kobiet i menopauzie, która nie musi być końcem aktywności czy zawodowych ambicji, a jedynie naturalnym etapem życia.

Drugą prezentację poprowadziła Agnieszka Kamińska z SANEPID-u w Koninie. Jej wystąpienie “Budowanie relacji pomiędzy organami nadzoru a przedsiębiorstwem wod-kan, jako element bezpieczeństwa w dostawie wody” ukazywało, jak ważna jest współpraca zamiast czystej kontroli. Zwracała uwagę, że tylko otwarta komunikacja i partnerskie podejście pozwalają na zapewnienie bezpieczeństwa dostaw i utrzymanie wysokiej jakości wody. Jej głos był istotnym przypomnieniem, że regulator i przedsiębiorstwo powinny działać we wspólnym interesie – dla dobra mieszkańców.

Wystąpienie poświęcone niezawodnym napędom do automatyzacji armatury pokazywało, jak duże znaczenie mają nowoczesne technologie w codziennym zarządzaniu siecią wodociągową. Prelegenci podkreślali, że odpowiednio dobrane systemy mogą minimalizować ryzyko awarii i zwiększać efektywność pracy instalacji, co jest szczególnie istotne przy rosnących kosztach utrzymania infrastruktury.

Ekologia, inteligentne wodomierze i energia odnawialna

Popołudniowy blok rozpoczął Casper Sosted z duńskiej firmy BBK bio airclean A/S, omawiając ekologiczne metody usuwania zapachów. Podkreślił, że biofiltry mogą być skuteczną i przyjazną środowisku alternatywą dla chemicznych środków, poprawiając nie tylko jakość powietrza, ale i relacje społeczne wokół instalacji wodno-kanalizacyjnych.

Następnie Andrzej Ksepka z Ewe Armatura Polska zwrócił uwagę, że wodomierz to dziś więcej niż tylko licznik – to część inteligentnego systemu zarządzania. Dzięki nowoczesnym rozwiązaniom można szybko wykrywać nieszczelności, monitorować straty i prowadzić analizę zużycia, co ma bezpośredni wpływ na oszczędność wody i optymalizację kosztów.

Trzecią prezentację tego bloku poprowadzili Piotr Matysik i Ryszard Seklecki z organizacji Polski Wiatr w Zielonej Górze. Ich wystąpienie „Spółdzielnie energetyczne – fakty i mity” wprowadzało uczestników w temat lokalnych wspólnot energetycznych, które mogą stanowić realne wsparcie także dla branży wodociągowej. Prelegenci obalali mity dotyczące trudności formalnych i wskazywali przykłady, gdzie spółdzielnie przyczyniają się do obniżenia kosztów energii oraz zwiększenia niezależności energetycznej.

Dyskusja branżowa

Kulminacyjnym punktem drugiego dnia była dyskusja branżowa, moderowana przez Kazimierza Górę (SLFW) i Janusza Dawidziaka (SZFW). To właśnie tutaj padło najwięcej przykładów z praktyki, nierzadko anegdotycznych, ale ukazujących skalę realnych problemów, z jakimi mierzy się branża.

Uczestnicy zwracali uwagę na pozornie błahe zdarzenia, które mogą mieć poważne konsekwencje – jak choćby pozostawiona skoszona trawa przy ujęciu, która po opadach deszczu prowadziła do zanieczyszczenia wody. Poruszono także temat substancji ropopochodnych, które niejednokrotnie wykrywano w sieci wodociągowej. Jak wskazywała jedna z dyskutantek, źródła tych problemów potrafiły być zaskakujące – od starych studni znajdujących się na terenie dawnych pól, po nielegalne praktyki zakładów przemysłowych czy nawet indywidualnych pracowników.

Dużą część rozmowy poświęcono kwestiom awaryjnych źródeł wody. Podkreślano, że w Polsce brakuje jasnych przepisów umożliwiających wykorzystanie prywatnych ujęć w sytuacjach kryzysowych. Przykładem były studnie znajdujące się na terenach dawnych zakładów przemysłowych lub przy dużych szpitalach – teoretycznie świetne jako rezerwa, praktycznie niewykorzystywane z powodu barier formalnych i technicznych. Dyskutanci apelowali o stworzenie ram prawnych, które pozwoliłyby lepiej zabezpieczać system wodociągowy poprzez współpracę publiczno-prywatną.

Nie zabrakło także wątku cyberbezpieczeństwa. Rozpoczynający się program „Cyberbezpieczne Wodociągi” został uznany za niezbędny krok, ale równocześnie podkreślano, że inwestycje w tym zakresie nie mogą być odkładane na później. Jak stwierdził jeden z uczestników, granty i dotacje należy traktować jako wsparcie dodatkowe, a nie główny filar zabezpieczenia.

Siła twki w rozmowie

Na zakończenie wybrzmiało przesłanie, że branża wodociągowa musi dzielić się doświadczeniami – również tymi trudnymi, jak awarie czy incydenty z przeszłości. „Chwalmy się nie tylko sukcesami, ale i problemami, by inni mogli ich uniknąć” – mówiła jedna z uczestniczek, podsumowując wymianę doświadczeń.

Drugi dzień konferencji potwierdził, że siłą spotkań branżowych jest nie tylko wymiana wiedzy o nowych technologiach, ale przede wszystkim szczera rozmowa o praktycznych problemach i ryzykach. Dyskusja pokazała, że bezpieczeństwo dostaw wody zależy od wielu czynników – od stanu technicznego sieci, przez czujność pracowników, po regulacje prawne i współpracę międzyinstytucjonalną. To właśnie te wieloaspektowe refleksje stanowiły najcenniejszy efekt konferencji, inspirując do dalszych działań i współpracy.