Zobowiązanie bez sankcji jest lekceważone

Ustawa o samorządzie terytorialnym nakłada w ramach zadań własnych gminy obowiązek zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty gminnej, w tym zaopatrzenia w media energetyczne, który uszczegóławia ustawa z 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.

Ustawa zobowiązuje samorządy gminne do planowania i organizacji zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe na obszarze gminy. Jako inicjator tworzenia na swoim terenie sprawnie działającego systemu infrastruktury energetycznej gmina musi zapewnić koordynację własnych działań w tym zakresie z działaniami wielu podmiotów lokalnego rynku energetycznego.
Podstawowym narzędziem prowadzenia skutecznej polityki energetycznej i zarządzania gospodarką energetyczną w gminie winny być odpowiednie opracowania planistyczne. Ustawa obliguje gminy do sporządzania takich planów. Muszą one uwzględniać zarówno uwarunkowania wynikające z polityki państwa w tym zakresie, jak i uwarunkowania i kierunki rozwoju, zawarte w studium uwarunkowań i kierunków rozwoju przestrzennego gminy.
Dotyczy to opracowania i uchwalenia założeń do planu, a następnie planu zaopatrzenia gminy w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe.
W założeniach do planu należy dokonać oceny stanu aktualnego i przewidywanych zmian zapotrzebowania na ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe, a następnie rozważyć przedsięwzięcia racjonalizujące użytkowanie tych mediów oraz możliwości wykorzystania istniejących nadwyżek i lokalnych za...