Klinowo-pierścieniowa struktura zieleni Poznania zapewnia dobrą dostępność terenów dla mieszkańców w izochronach dojścia pieszego poniżej 10 minut, co zbadano za pomocą narzędzi GIS. Istnieją jednak obszary miasta, z których dostęp do parków i lasów wymaga znacznie dłuższego czasu dojścia. Jak poprawić tę dostępność?

Jednym z kluczowych elementów determinujących jakość życia w mieście jest dostęp do terenów zieleni miejskiej, a zwłaszcza lasów i parków o dużej bioróżnorodności i powierzchni przekraczającej 2 ha, które umożliwiają zanurzenie się w odmiennym środowisku (zjawisko immersji) i regenerację sił.

Struktura zieleni Poznania

Klinowo-pierścieniowy system zieleni w Poznaniu (rys. 1) jest konsekwencją decyzji planistycznych opartych na koncepcji wybitnego architekta-urbanisty, Władysława Czarneckiego, stworzonej w latach 1930-1934 wspólnie z botanikiem Adamem Wodziczko, profesorem Uniwersytetu Poznańskiego, który był wielkim propagatorem ochrony przyrody. Stworzył fizjotaktykę ? naukę o stosunku człowieka do przyrody. Trzon systemu zieleni opiera się na układzie dolin rzecznych: Warty (klin północ-południe), Bogdanki (klin zachodni) i Cybiny (klin wschodni) oraz mniejszych cieków, takich jak Główna czy Strumień Junikowski, które przenikają strukturę miasta od śródmieścia po obrzeża i łączą się z podmiejskimi lasami. Układ pierścieni opiera się na systemach dawnych fortyfikacji miejskich. Najbliższy cent...

Plus

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?

Wykup dostęp — 5,00 zł
Płatności obsługują: PayU BLIK

Masz już dostęp do tego artykułu?

Podaj adres e-mail użyty przy zakupie — wyślemy Ci nowy link dostępu.