Gdy przepisy jadą różnymi pasami

Rozbieżności między ustawą o drogach publicznych, Prawem budowlanym i Prawem o ruchu drogowym od lat wydłużają procedury inwestycyjne i generują spory interpretacyjne. Choć przepisy techniczno-budowlane z 2022 r. oraz Wzorce i Standardy stanowią krok w stronę spójności, to brak jednolitej ustawy harmonizacyjnej wciąż komplikuje codzienną praktykę samorządów i projektantów.  W polskim systemie prawnym zagadnienia związane z drogownictwem regulowane są przez kilka aktów prawnych, z których każdy operuje własnym językiem terminologicznym. Trzy kluczowe akty to: ustawa o drogach publicznych (u.d.p.), Prawo budowlane (P.b.) oraz Prawo o ruchu drogowym (P.r.d.). Rozbieżności w definicjach i przepisach tych ustaw prowadzą do kolizji interpretacyjnych, które w praktyce utrudniają realizację inwestycji, wydłużają procedury administracyjne i zwiększają ryzyko sporów między inwestorami a organami administracji.

Trzy akty – trzy języki

Po wejściu w życie przepisów techniczno--budowlanych (PTB) z 24 czerwca 2022 r. oraz wdrożeniu Wzorców i Standardów (WiS) nadal nie ma pełnej harmonizacji pojęć i procedur. Ujednolicenie definicji oraz odwołań między trzema filarami prawa jest warunkiem skrócenia procedur, ograniczenia sporów interpretacyjnych oraz lepszego wykorzystania WiS jako źródła wiedzy technicznej. Jednak wdrożenie tego wymaga długiego okresu przejściowego i...