W czerwcowym numerze „Przeglądu Komunalnego” ukazał się artykuł Anny Sydor-Baligi zatytułowany „Gmina a inwestor”, dotyczący składania wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Moim zdaniem, zawiera on kilka sformułowań, które wymagają komentarza.

Podstawową zasadą postępowania administracyjnego, zdefiniowaną przez Kodeks postępowania administracyjnego1, jest zasada legalizmu (art. 6), która mówi, że „Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa”. Marta Kopacz przez legalność działania organów administracji publicznej rozumie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym2. Konstytucja RP3 w art. 87 ust. 1 i 2 jako źródła prawa powszechnie obowiązującego wymienia: Konstytucję, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe, rozporządzenia oraz akty prawa miejscowego na obszarze działania organów, które je ustanowiły. Tym samym organ prowadzący postępowanie może wydać decyzję administracyjną tylko na podstawie wyraźnego upoważnienia zawartego w wymienionych powyżej źródłach prawa powszechnie obowiązującego. Ale nie tylko wydanie decyzji jest obarczone takim wymogiem. Również prowadząc postępowanie administracyjne zmierzające do wydania decyzji administracyjnej, organ musi kierować się analogicznym wymogiem. Nie ma więc on prawa żądania od interesanta żadnych innych wymogów niż te, które zostały zdefiniowane w przepisach prawa powszechnie obowiązującego.

Podstawy prawne oceny oddziaływania na środowisko

Procedura oceny oddziaływania na środowisko została określona przez ustawę o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko4. Dodatkowo, w przypadku kwalifikacji przedsięwzięcia, uwzględnić należy rozporządzenie w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko5. Zgodnie z tymi przepisami, przedsięwzięcia dzieli się na trzy rodzaje. Pierwszy to przedsięwzięcia, które mogą zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (grupa I). Grupa II to przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Ostatnią grupą (III) są przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Najczęściej spotykane są przedsięwzięcia z grup I i II. Dla przedsięwzięć z grupy I inwestor, składając wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, składa równocześnie raport oceny oddziaływania na środowisko. Dla przedsięwzięć z grupy II inwestor wraz z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach składa natomiast kartę informacyjną przedsięwzięcia. Organ prowadzący postępowanie, na podstawie informacji zawartych w takiej karcie, wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach albo nakazuje sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko. Raport oceny oddziaływania na środowisko jest bardziej skomplikowanym dokumentem niż karta informacyjna przedsięwzięcia, a jednocześnie zlecenie jego wykonania często znacznie wydłuża okres uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Dlatego inwestorzy przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zainteresowani są takim wykonaniem karty informacyjnej przedsięwzięcia, które utwierdzi organ prowadzący postępowanie, że bez nakazywania sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może on wydać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach6.

Co zawiera karta informacyjna?

Zgodnie z art. 62a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, karta informacyjna przedsięwzięcia powinna zawierać podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, w szczególności dane o:

  • rodzaju, cechach, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia,
  • powierzchni zajmowanej nieruchomości i obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną,
  • rodzaju technologii,
  • ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, przy czym w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej każdy z analizowanych wariantów drogi musi być dopuszczalny pod względem bezpieczeństwa ruchu drogowego,
  • przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii,
  • rozwiązaniach chroniących środowisko,
  • rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko,
  • możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko,
  • obszarach podlegających ochronie na podstawie Ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzach ekologicznych, znajdujących się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia,
  • wpływie planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej,
  • przedsięwzięciach realizowanych i zrealizowanych, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia – w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,
  • ryzyku wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej i budowlanej,
  • przewidywanych ilościach i rodzajach wytwarzanych odpadów oraz ich wpływie na środowisko,
  • pracach rozbiórkowych dotyczących przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Wydaje się, że zawartość karty informacyjnej została jasno określona. Sytuację komplikuje jednak fakt, że ustawa wymaga, aby organ administracji, po analizie karty informacyjnej przedsięwzięcia, wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach lub nakazując sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wziął pod uwagę kryteria, które...