Kalina japońska (Viburnum plicatum) należy do rodziny przewiertniowatych (Caprifoliaceae). Pierwotnie występowała na japońskich wyspach Hondo i Sikoku, ale obecnie dziko już nie rośnie. Znana jest tylko z uprawy, która trwa już od bardzo dawna. W Europie napotykana jest rzadko, a w Polsce sporadycznie, tylko w kilku ogrodach botanicznych. W korzystnych warunkach tworzy gęste krzewy do 3 m wysokości, o poziomo rozpostartych gałęziach. Liście szerokojajowate do szerokoeliptycznych, do 10 cm długości, na wierzchu są matowo-ciemno-zielone, na spodzie jaśniejsze z gwiazdkowatymi włoskami, jesienią przed opadnięciem zmieniają barwę na fioletowo-brązową. Wszystkie płonne, białe kwiaty zebrane są w kulistawe kwiatostany. Kwitnienie rozpoczynające się na przełomie maja i czerwca trwa długo. Obecnie, w uprawie rozpowszechniają się jej dość liczne odmiany, krótko tutaj opisane.

Odmiany

Kalina japońska forma płodna (V. plicatum f. tomentosum) naturalnie występuje w Japonii i Chinach. Jest szerokim, dość powoli rosnącym krzewem, o długich, poziomo rozpostartych gałęziach, ładnie ulistnionych i na całej długości pokrytych płaskimi kwiatostanami, złożonymi z dużych (3-4 cm średnicy) brzeżnych kwiatów płonnych i małych środkowych płodnych. Są one białe i bardzo dekoracyjne w maju i czerwcu. Liście jesienią przybierają rozmaite odcienie barwy czerwonej. To piękny, niezwykle obficie kwitnący krzew, szczególnie przydatny do s...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?