Te rośliny najładniej wyglądają w parkach i ogrodach, zwłaszcza w sąsiedztwie wody oraz w kompozycjach z innymi krzewami. Odmiany o niskim wzroście posadzone w pojemnikach efektownie zdobią balkony, tarasy, werandy i chłodne wnętrza.
Spośród siedmiu gatunków pierisów (Pieris) do ozdoby parków i ogrodów w Polsce są wykorzystywane dwa: pieris japoński (Pieris japonica) i pieris kwiecisty lub amerykański (Pieris floribunda). Należą do rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Ich atutami są zawsze zielone liście i dzbaneczkowatego kształtu kwiaty, przeważnie białe, ale także różowe i czerwone. W naszym kraju nie są zbyt rozpowszechnione.
 
Pieris japoński
W stanie naturalnym występuje w Japonii, na wyspach Hondo i Kiusiu. W uprawie znajduje się od 1870 r. Krzew osiąga wysokość do 3 m, jest szeroki, gęsty i ugałęziony. Jego młode pędy są zielone i nagie. Te starsze przybierają barwę brązową. W późniejszym czasie ich kora złuszcza się długimi i cienkimi płatami. Skórzaste, odwrotnie jajowate lub wąskoelitpyczne liście, na wierzchu ciemnozielone oraz błyszczące, zwykle są skupione w szczytowej części pędów. Osiągają długość 3-8 cm i szerokość 1,2-2,5 cm. Młode, rozwijające się okazy mają barwę brązowoczerwonawą. Zimą liście lekko przewisają do dołu.
Najefektowniej krzewy wyglądają w okresie kwitnienia, przypadającym na kwiecień i maj. Śnieżnobiałe kwiaty, o długości do 8 mm, zebrane w gęstych, okazałych kwiatostanach, zwisają do dołu (właśnie ta cecha odróżnia pierisa japońskiego od kwiecistego).
Spośró...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?