System ochrony krajobrazu w aglomeracjach

Koncentracja zabudowy i zagospodarowania sąsiadujących ze sobą jednostek osadniczych należących do odrębnych jednostek administracyjnych doprowadza do kształtowania się aglomeracji miejskich (łac. agglomero ? zwijać w kłębek). Może w nich znajdować się jeden ośrodek dominujący (a. monocentryczna) względnie dwa lub więcej ośrodków miejskich o zbliżonym potencjale (a. policentryczna, konurbacja).

Ze zjawiskiem aglomeracji, której podstawową cechą jest powiązanie przestrzenne obszarów zurbanizowanych, związane jest również pojęcie obszaru funkcjonalnego o znaczeniu regionalnym, czyli obszaru metropolitalnego (łac. metropolis ? miasto macierzyste, a jego mieszkańcy to metropolitae). Jego podstawową cechą są powiązania funkcjonalne i ekonomiczne oraz zewnętrzne funkcje metropolitalne. Rozwijający się obszar metropolitalny tworzący rozległy, gęsto zaludniony i wysoko zurbanizowany policentryczny zespół połączonych aglomeracji miejskich nazywamy megalopolis. Zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym¹, obszar metropolitalny jest obszarem wielkiego miasta oraz powiązanego z nim funkcjonalnie bezpośredniego otoczenia, ustalony w koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju. Za metropolie można uznać te ośrodki wraz z ich obszarami funkcjonalnymi, które:

• stanowią centra zarządzania gospodarczego na poziomie krajowym, mają duży potencjał gospodarczy (ponadkrajową atrakcyjność inwestycyjną),
  Plus

  Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

  Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?

  Wykup dostęp — 5,00 zł

  Płatności obsługują: PayU BLIK
  Masz już dostęp do tego artykułu?

  Podaj adres e-mail użyty przy zakupie — wyślemy Ci nowy link dostępu.

  Czytaj ponownie