Zakaz eksportu poza Unię dla RDF-u z odpadów zmieszanych

Od 21 maja 2026 r. w pełni stosuje się Rozporządzenie (UE) 2024/1157 w sprawie przemieszczania odpadów (WSO), zastępujące rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 i stanowiące pierwszy kompleksowy przegląd tych przepisów od 2006 r. Dla sektora odpadów komunalnych kluczowe jest zagadnienie sytuacji prawnej RDF-u wytwarzanego ze zmieszanych odpadów komunalnych. WSO zmienia tu zasadę fundamentalną, której skutki warto zrozumieć przed podjęciem decyzji dotyczących logistyki i kontraktowania eksportu.

Zakaz eksportu RDF-u z odpadów zmieszanych

Punkt wyjścia stanowi art. 4 ust. 3 WSO. Przepis ten przesądza, że zmieszane odpady komunalne poddane procesowi przetwarzania, który nie zmienił w sposób znaczący ich właściwości – a takim przetwarzaniem jest właśnie produkcja RDF-u klasyfikowanego pod kodem 19 12 10 – podlegają takiemu samemu reżimowi prawnemu jak zmieszane odpady komunalne jako takie. Oznacza to, że o statusie prawnym paliwa alternatywnego decyduje nie jego kod w katalogu odpadów, lecz skład surowca wejściowego. Jeżeli w procesie produkcji RDF-u zostały użyte zmieszane odpady komunalne – choćby jako część strumienia – całość paliwa jest traktowana tak samo jak odpady zmieszane. Konsekwencja jest jednoznaczna: wywóz takiego RDF-u poza Unię Europejską w celu unieszkodliwiania jest zakazany bezwzględnie, bez żadnej procedury derogacyjnej i bez jakiejkolwiek ścieżki legalizacji. Artykuł 44 ust. 2 lit. f WSO rozciąga ten zakaz także na wywóz w celu odz...